
冈波巴大师教言集GM20རྗེ་དྭགས་པོ་ལྷ་རྗེའི་གསུང་ཞལ་གྱི་བདུད་རྩི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་བཞུགས་སོ།
1-19-1a
༄༅། །རྗེ་དྭགས་པོ་ལྷ་རྗེའི་གསུང་ཞལ་གྱི་བདུད་རྩི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་བཞུགས་སོ།
༄། །བླ་མ་དམ་པ་ཅིག་གིས་འཁྲིད་པ་གལ་ཆེ།
༄༅། །རྗེ་དྭགས་པོ་ལྷ་རྗེའི་གསུང་ཞལ་གྱི་བདུད་རྩི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་བཞུགས་སོ། །
1-19-1b
༄༅། །བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས་ཆོས་ཀྱི་རྩ་བའམ་གཞི་མ་ལྟ་བུ་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བསམ་པ་གལ་ཆེ། དེ་ནས་རྒྱུ་འབྲས་དང་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་སེམས་པ་གལ་ཆེ། དེ་རྣམས་བློ་ལ་མ་ངེས་ན་ཆོས་པ་བཞིན་དུ་འདུག་ཀྱང་མི་འོང་། དེ་རྣམས་བློ་ལ་སྐྱེས་ན་ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་རྣམས་ལིངས་ཀྱིས་བོར་ནས་ཆོས་བྱེད་པ་ཅིག་འོང་བ་ཡིན། དེ་ན་བླ་མ་དམ་པ་ཅིག་གིས་འཁྲིད་པ་གལ་ཆེ། དེ་ཡང་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སློབ་པ་ཡིན། དེ་བློ་ལ་སྐྱེས་ན་ཅི་བྱེད་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ཅིག་འོང་། དེ་མེད་ན་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་མི་འབྱུང་། དེ་མེད་ན་ཆོས་སྐུ་མི་འབྱུང་། དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་ཆོས་ཡིན། ཆོས་སྐུ་མ་རྟོགས་ན་འཁོར་བ་ལས་མི་ཐར། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་འཇིགས་པ་དང་འདྲ། གར་སྐྱེས་ཀྱང་འཁོར་བ་ལས་མེད། ཆོས་སྐུ་རྟོགས་ན་ཐར་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཆོས་ནི་རང་གི་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་ཀྱིས་གཞན་གྱིས་མིན་བྱ་བ་
1-19-2a
གསུངས། དེ་བས་ན་བླ་མ་རྟོགས་ལྡན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཆོས་སྐྱེས་པ་ཅིག་ལ་དད་གུས་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱས་ནས་རྟོགས་ཏེ་འོང་བ་ཡིན། བླ་མ་ལ་རྟོགས་པ་མེད་ན་སློབ་མས་དད་གུས་བྱས་ཀྱང་མི་ཕན། དཔེར་ན་སྐོས་ཕོར་ལ་རི་མོ་མེད་ན། ཚ་ཚ་ལ་རི་མོ་མི་འབྱུང་བ་དང་འདྲ། བླ་མ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོན་ཏན་སྐྱེས་པ་ཅིག་གིས་སློབ་མ་འདྲེན་ནུས་པ་ཡིན་པས། དང་པོ་བླ་མ་བདམ་དགོས། དེ་བས་ན་ཇོ་བོ་ཀུན་ཡིད་ཆེས་པ་གལ་ཆེ། ཡིད་མ་ཆེས་ན་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་མི་འབྱུང་། ཡིད་ཆེས་པ་ཅིག་ལ་ཆོས་མང་པོ་མི་དགོས། ཚིག་ཁ་ཡར་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒོམ་པ་ཡིན། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་སྦྱོར་གྱི་ལུགས་ཀྱིས་གོ་ཆ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ལམ་དུ་འཁྱེར་ཏེ། ལྟ་བའི་གོ་ཆ་ནི་ཕྱི་སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་སྤོང་བ་དང་། ནང་དཀར་པོའི་ཆོས་སྤྱོད་རྒྱུན་མི་གཅོད་པ་ལྟ་བའི་གོ་ཆ། ལྟ་བ་བྱ་བ་སྟོང་སྟོང་པོ་ཅིག་ལ་མི་ཟེར། ཕྱི་ལུས་ཀྱི་ན་ཚ་མི་སྤོང་། ནང་སེམས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་མི་སྤོང་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་གོ་ཆ། དེ་
1-19-2b
ལ་དང་པོ་ལུས་ཀྱིས་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ལ་སོགས་པ་བྱས་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་བལྟས་ནས། གང་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ། འགག་པ་མེད་པ། དངོས་པོ་མེད་པ་བྱ་བ་ལན་གསུམ་བརྗོད་པས་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ། དེ་ལ་བརྟེན་པ་དེའི་དོན་སེམས་ཏེ། སྐྱེ་བ་མེད་དེ་གདོད་མ་ནས་སྐྱེ་མ་མྱོང་། འགག་པ་མེད་དེ་སྐྱེ་བ་མེད་པས་འགག་པའི་རྒྱུ་མེད། དངོས་པོ་མེད་དེ་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཅིག་ཏུ་གོ་བ་དེ་བསམ་པའི་ཤེས་རབ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དོན་གྱི་ངོ་བོར་ཤེས་པ་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དོན་དུ་ཤེས་པས། ད་འཁོར་བ་ལས་དོགས་པ་མེད་དེ་འཁོར་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན། རྟོག་པ་སེམས་ཡིན། སེམས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཆོས་སྐུར་ཤེས་པས། འཁོར་བ་ལ་དོགས་པ་མི་སྐྱེ། སངས་རྒྱས་ལ་རེ་བ་མེད་དེ་ཆོས་སྐུར་རྟོགས་པ་ལས། སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་གོ།

冈波巴大师教言集GM20
尊贵的达波拉杰(冈波巴)口传甘露特别教言
1-19-1a
尊贵的达波拉杰(冈波巴)口传甘露特别教言
由一位殊胜上师引导至关重要。
尊贵的达波拉杰(冈波巴)口传甘露特别教言。
1-19-1b
顶礼诸位殊胜上师！仁波切说道：佛法的根本或基础是思维无常死亡至关重要。然后思维因果和轮回过患至关重要。如果这些在心中没有确定，即使看起来像修行者也不会真正成为修行者。如果这些在心中生起，就会放下今生的一切事务而真正修法。这时，由一位殊胜上师引导至关重要。引导的内容是修习慈爱、悲悯和菩提心。如果这些在心中生起，无论做什么都会为众生利益而行。没有这些，两种色身（报身和化身）不会产生。没有这些，法身也不会现前。这两者是互相依赖的法。如果不证悟法身，就无法从轮回中解脱。比如，就像在虚空中恐惧一样，无论转生何处都只有轮回。证悟法身就是解脱。而且，法是通过自己的信心证悟的，不是通过他人，这是所说的。
1-19-2a
因此，对已在心相续中生起法的有证悟上师如法生起信心恭敬，就会获得证悟。若上师没有证悟，学生即使有信心恭敬也无益。比如，如果印模上没有图像，印出来的佛像也不会有图像。因为只有自心相续中生起功德的上师才能引导弟子，所以首先要选择上师。因此，对上师完全信任至关重要。若不信任，上师的加持不会降临。对于真正信任的人，不需要很多法。依靠少数的词句就能修行。按照俱生瑜伽的传统，以两种铠甲在道上前行：见解的铠甲是外在断除恶行不善业，内在不间断白法善行，这是见解的铠甲。见解不是指某种空空洞洞的东西。不断除外在身体的病痛，不断除内在心的妄念，这是智慧的铠甲。
1-19-2b
首先，身体应结跏趺坐等姿势。以智慧观察心的特性，了知无生、无灭、无实体，如此念诵三遍，这是闻慧。依此思维其义：无生，因为从本初就未曾生起；无灭，因为无生所以无灭的因；无实体，因为在色彩、形状等任何方面都不成立，如此了知即是思慧。如此证悟实义本质的了知是修慧。通过如此证悟实义了知，现在不再畏惧轮回，因为轮回只是分别念。分别念是心，了知心无生即是法身，因此不畏惧轮回。也不希求成佛，因为从证悟法身而言，了解没有可成就的佛。


 དེས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དགོས་པ། སྐུ་དྲིན་ཅན། མེད་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་ཏེ། དགོས་ཏེ་ཁོ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་སྐུ་རྟོགས་པར་བྱེད། སྐུ་དྲིན་ཆེ་སྟེ་ཁོ་ལ་བརྟེན་ནས་ལམ་གྱི་གྲོགས་སུ་ཤར། མེད་དུ་མི་རུང་སྟེ་ཁོ་མེད་ན་ཆོས་སྐུ་རྟོགས་པའི་ཐབས་མེད་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་བྱས་ན་སེམས་ཆོས་སྐུའི་ངང་ལས་མ་ཡེངས་པར་བསྒོམ། དེའི་ངང་ལས་རྣམ་རྟོག་བྱུང་བ་དེ་སེམས་ལས་བྱུང་། སེམས་སུ་ཐིམ། སེམས་དང་དབྱེར་མེད་དུ་འཁྱེར་བ་བྱ་བ་ཡིན། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་སྦྱོར་དུ་འཁྱེར་བ་བྱ་བ་ཡང་ཡིན། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱར་འཁྱེར་བ་བྱ་བ་ཡང་ཡིན་གསུང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ན། རང་གི་སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་སྐུ། སྣང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་སྐུའི་འོད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ནང་འཛིན་པའི་སེམས་དེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །ཕྱི་གཟུང་བའི་ཡུལ་དེ་འོད་ཡིན་
1-19-3a
ཏེ། དཔེར་ན་ཉི་མ་དང་ཉི་མའི་འོད་ལྟ་བུའམ། ཙན་དན་དང་ཙན་དན་གྱི་དྲི་ལྟ་བུ་སྟེ། ཐ་དད་མེད་པ་ཅིག་ཡིན། དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་གནས་ཤེ་ན། སེམས་དང་སྣང་བ་ཐ་དད་དུ་ཞེན་པའི་རྣམ་རྟོག་མེད་པ། གཉུག་མའི་དོན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་བཅོས་པ་ལ་གནས་པར་བྱས་ཏེ། འབྲས་བུ་ལ་རེ་བ་དང་། འཁོར་བ་ལ་དོགས་པ་དང་། ཉིད་ཀྱི་སེམས་དོན་ལ་རྩོལ་བར་བྱ་བའི་སེམས་དེ་དག་ཐོང་ལ། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་སེམས་རང་དགའ། རྣལ་མ་འདི་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པའོ། །རང་གི་སེམས་མ་བཅོས་པ་དེ་ཉིད་རྟོགས་ན། སྣང་གྲགས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེའི་ངོ་བོ་ལས་མ་འདས་པའོ། །དེ་རྟོགས་ནས་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་སྐུ་ཅིག་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་། རྒྱུད་རྣམས་སུ། བླ་མ་རྗེ་བཙུན་གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། དེ་ལས་མ་གཟིགས་པ་ཡིན། དེ་བས་ན་རང་གི་སེམས་མ་བཅོས་པ་གཉུག་མའི་ངོ་བོར་རྟོགས་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤུགས་ཀྱིས་འཆར་བ་ཡིན་ནོ་གསུང་ངོ་། །སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་འདོད། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་བཞིའོ། །དེ་ལ་དབང་པོ་ཐ་མ་ཆགས་པ་ཅན་ལས་ཀྱིས་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒོམ་པ་ཡིན། འབྲིང་ཆགས་བྲལ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མཚན་བཅས་བསྒོམ་པ་ཡིན། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན། དབང་པོ་རབ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སེམས་ཉིད་མ་བཅོས་པའི་ངོ་བོར་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་རྣམས་སྤངས་ཤིང་། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་རྣམས་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས། འདུས་མ་བྱས་
1-19-3b
པ་སྟེ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ།

直译
因此，这些妄念是需要的，有恩德的，不可或缺的。需要，因为依靠它们可以证悟法身；有恩德，因为依靠它们呈现为道路上的助伴；不可或缺，因为没有它们就没有证悟法身的方法。如此，应当在心的法身状态中不散乱地修持。从这种状态中生起的妄念是从心中生起的，溶入心中，与心不可分地融合，这就是所说的。这也称为带入俱生瑜伽。这也称为带入法印，他说。
从大手印的角度而言，自心本性是俱生法身，显现是俱生法身之光。其中，内在能执的心是法身，外在所取的境是光明，如同太阳和太阳的光芒，或者檀香和檀香的香气一样，是不可分的。
那么它是如何存在的呢？没有执著心与显现为二元的妄念，安住于本初本性如实不造作的状态中，放下对果位的希求、对轮回的畏惧以及对自心实相的刻意追求的那些心念，只是任何都不是的自然轻松的心，这个本真状态就是胜义谛。如果证悟了自己未经造作的心，那么一切显现和声音的所有法都不离其本性。证悟之后，除此之外的法身，即使是完全圆满的佛陀在诸续部中，以及至尊成就的上师们，也未曾见过。因此，通过证悟自心未经造作的本初本性，一切法自然显现为平等性，他如是说。
根据龙树上师的传统，承认四种手印：事业手印、法手印、三昧耶手印和大手印。其中，下等根器且有贪欲者依靠事业手印修持；中等根器离贪者依靠三昧耶手印生起次第修持有相禅修；法手印使人证悟妄念即法身；上等根器者通过大手印了知心性未经造作的本质，也就是断除一切分别念，超越能取所取的原始智慧，无为的，即非由因缘所生的心之本质的证悟。或者说是心的自性，心的本质。


 སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བྱ་བ་གསུམ་དུ་བཤད། དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བྱ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་འདུས་མ་བྱས་འདི་ཡིན། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རང་རིག་པ་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་འདི་ཡིན། སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བག་ཆགས་ཀྱི་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་འདི་ཡིན། འོ་ན་གང་བསྒོམ་ན་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་རྒྱལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས། ས་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐུགས། སྲིད་པ་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་སེམས། རང་གི་རིག་པའི་ངོ་བོ་གསལ་ལ་གོ་མ་འགགས་པ་འདི་བསྒོམ་པ་ཡིན། དཀའ་སྟེ་སྒྲིབ་པ་མ་ཟད་པས། རྟག་ཏུ་འགྲོགས་ཀྱང་ཞལ་མ་མཐོང་། ཡང་ན་སླ་བ་ཡིན་ཏེ་གཞན་ནས་བཙལ་མ་དགོས་པར་རང་ལ་ཡོད་དེ། ངའི་སེམས་ངའི་སེམས་ཟེར་བ་འདི་ཡིན། མཚན་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བ་ཡིན། ངོ་བོ་མ་བཅོས་པ་རང་གསལ་དུ་སིང་ངེ་ཡེ་རེ་བ་འདི་རང་ཡིན།ལར་ཇོ་བོ་བ་འདི་ངོ་མ་ཤེས་ཀྱི་བར་དུ། ཕྱོགས་མཐའ་དག་ནས་འབུངས་དགོས། ད་ལན་མ་ཐར་ན་ཕྱིས་མི་ལུས་ལ་ཕྱི་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཡེའུ་ཟེར་ནས། ངན་སོང་དུ་ཁ་བལྟས་ནས་འགྲོ་བའི་ཉེན་ཡོད་པས། སྙིང་ཐག་པ་ནས་ཆོས་གྱིས། ངའི་འདི་སྙིང་ཕྱུང་ཡང་དམར་པོ་ལྟར་ལྟར་པོ་གཅིག་ལས་མེད་བྱ་བ་སྤྱན་སྔ་བ་གསུང་བ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ།

直译
心的特性被解说为三种。其中，心的自性是指自性清净，遍及轮回涅槃一切诸法的这个无为法。心的本质是指自知、无生灭的这个。心的特征是指显现为各种习气形象的这个。那么，修什么呢？心的显现即是佛陀，也就是说，完全圆满佛陀的意，安住地位的菩萨的意，六道众生的显现之心，自己觉知的本质明晰而不碍的这个就是所修的。难，因为障碍未尽，虽然常相伴却未见其面。或者说是容易的，因为不需要向外寻求而在自己处就有，就是所谓"我的心，我的心"的这个。特征是显现为各种各样，本质是未经造作、自明的灿然明朗的这个。
总之，在我们未认识这个尊者之前，必须从各方面努力。这次如果不解脱，以后获得人身时，向外礼拜而说"啊呀"，有转向恶趣的危险，因此要从内心深处修法。正如面前的上师所说："即使把我的心挖出来，也只不过是一团鲜红而已。"


 །སྙིང་ནས་ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བཞག་ནས། སྒྲུབ་པ་ཅིག་བྱེད་དགོས་པ་ཡིན། ང་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཟེར་ཏེ་ང་ནི་ལས་འབྲས་ལ་ཤིན་ཏུ་འཛེམ་པ་ཡིན། ངའི་བླ་
1-19-4a
མ་རྣམས་ཀྱི་མན་ངག་ཡིན། ལས་འབྲས་ལ་ཡེལ་ལེ་ཕྱད་དེ་འདུག་ན་ཆོས་གནད་དུ་མ་ཕོག་པ་ཡིན། ལྟ་བ་མཐོ་བ་སྐད་ཟེར་ཡང་མི་ཕན་པས། བུ་རང་མི་ལ་སྡིག་མི་བསག །ཆོས་ཀྱི་ཞལ་ཆེ་མི་བཅད། འདི་གཉིས་ཉེན་ཆེ་བ་ཡིན། མ་མཐོང་བའི་གཡང་ས་ཡིན། དགེ་བའི་རྩ་བ་མ་ལུས་པར་འཛད་པ་ཡིན། དེ་བས་ན་ཕག་ཏུ་སྡོད་ལ་སྒྲུབས་ཤིག །ཚེ་ལ་ལོང་མེད་ལོ་འགའ་ཟླ་བ་འགའི་བར་འདིར། དོན་ཅིག་ཅི་འགྲུབ་བྱེད་དགོས་པ་ཡིན། སྙིང་ནས་བསྒྲུབས་ན་འཚང་རྒྱ་བ་ལ་དུས་ཡུན་རིང་པོ་མེད། གསང་སྔགས་ནས་བླ་མ་རྟོགས་ལྡན་དང་། སློབ་མ་སྣོད་ལྡན་ཕྲད་ནས་སྒྲུབ་པ་ཚུལ་བཞིན་བྱས་ན། ཚེ་གཅིག་ལུས་གཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་གསུང་།། །།
༄། །རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་དེ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ།
ན་མོ་གུ་རུ། རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་དེ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལ། དོན་སྐྱེ་འཇིག་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་ན། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ནང་ནས་བསམ་གཏན་མེད་ཅིང་། རྟོགས་པས་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པས། གནས་པ་ཡུན་ཐུང་ཡང་མི་ལྟོ། སྐད་ཅིག་གཉིས་པའམ་མི་གཅིག་ཟན་ཟ་ལས་མ་གནས་ཀྱང་། བསྒོམ་པ་གལ་ཆེ། ཡུན་རིང་པོར་གནས་པར་འདོད་པ་སྐྱོན་ཅན་ཡིན། རྟོག་པ་ཕྲ་ཕྲོས་མི་ལྟོ། དེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་སྤང་མི་དགོས། གར་འཕྲོས་པའི་སར་ལྟོས་དང་ཚུར་ལོག་ནས་འོང་གིས། སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཕྱི་ནང་གཉིས་སུ་བརྟག་སྟེ། ཇི་ལྟར་བརྟགས་ན་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་དོན་སྐྱེ་འཇིག་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དེ་ལས་བཟང་བ་ལོགས་ན་འདུག་གམ་མི་འདུག་བལྟ་སྟེ། སྐྱེ་མཆེད་
1-19-4b
མུ་བཞི་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དྲན་པ་མེད་པར་ཕྱལ་གྱིས་སོང་བར་བསམས་ལ། དེ་དང་རིག་པ་གང་དགའ་བལྟས་པས། རྟོག་མེད་དེ་ལུང་མ་བསྟན་དུ་འདུག་པས། དེས་ཀྱང་དོན་མི་འགྲུབ། དེ་བས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་དགའ། ནམ་མཁའི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ལྷ་དང་ལྷ་མོས་གང་བར་བསམས་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཡར་དྲངས་པས། བདག་དང་དེ་རྣམས་ཐ་མི་དད་དུ་བསམས་ལ་གང་དགའ་བལྟས་པས་དེ་རྣམས་དེ་ལྟར་སྣང་ཡང་སེམས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་ཡིན། དེ་ཡང་འགྱུར་བ་ཅན་ཡིན་པས། དེ་བས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་དགའ། དེ་བས་ཀྱང་རང་སངས་རྒྱས་སུ་བྱས་ལ་སྐུ་མདོག་དང་ཕྱག་མཚན་དང་། རྒྱན་དང་ཆ་ལུགས་ཇི་ལྟ་བས་བརྒྱན་ལ། དེ་ཡང་སྒྱུ་མའམ་འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུར་བྱས་ལ། གང་དགའ་བལྟས་པས་དེ་ཡང་བསྐྱེད་རིམས་ཡིན། བློས་བྱས་ཡིན་པས་ངོས་བཟུང་དུ་སོང་། དེ་བས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་དགའ། མཚན་ཉིད་པའམ་བཀའ་གདམས་པ་བཞིན་དུ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་ཀ་གཞི་རྩ་མ་གྲུབ་པ། སྐྱེ་མེད་དུ་བྱས་ནས་སྣ་ཚོགས་དཀར་དམར་སྣང་བ་འདི་ཐམས་ཅད་ཡིད་ཀྱིས་དག་པ་ཨ་ཅང་ཡང་ཆེ་སྟེ། མིག་གིས་ཀྱང་མ་མཐོང་བར་བྱས་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་རྣམ་པར་དག་པའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུར་བློས་བྱས་ལ་དེ་དང་གང་དགའ་ལྟ། དེ་ཡང་བློས་བྱས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཡིན། དེ་བས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་དགའ། འོ་ན་ཡང་རང་ལ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཡོད་པར་བྱས་ལ། དེ་དང་གང་དགའ་བལྟས་པས་མངོན་ཤེས་ལྷ་ལ་ཡང་ཡོད། ལྷ་ལ་ཨ་ཅང་ཡང་ཆེས་ཏེ་མོ་མ་ལ་ཡང་ཡོད་དེ་ཚེ་འདི་པ་ཡིན། འདྲེ་ལ་ཡང་ཡོད་དེ་གོ་མ་ཆོད། དེ་བས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་དགའ། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་
1-19-5a
པ་དེ་བརྟག་པ་གཉིས་པ་ནས། གཞན་གྱིས་བརྗོད་མིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །གང་གིས་ཀྱང་ནི་མི་རྙེད་དེ། །བླ་མའི་དུས་ཐབས་བསྟེན་པ་དང་། །བདག་གི་བསོད་ནམས་ལས་ཤེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ།

直译
应当从内心放弃今生的一切事务，进行一番修行。人们称我为瑜伽士，而我对因果极为谨慎。这是我上师们的教诫。若对因果漫不经心，则佛法就没有击中要害。即使声称有高深的见解也无益处，因此，孩子，你自己不要积累罪业，不要违背佛法誓言。这两者极其危险，是看不见的悬崖，会耗尽一切善根。因此，安住于草庐中修行吧。生命无常，在这几年几月间，必须完成一件有意义的事。若从内心修行，成佛不需很长时间。密乘中说，若有证悟的上师与具器的弟子相遇，如法修行，一生一身即可成佛，他如是说。
自觉性的本质是无所是
顶礼上师！自觉性的本质是无所是，如果证悟实相超越一切生灭，则大手印中没有禅定，因为通过证悟而成佛。因此，即使安住时间短暂也没关系，即使只住一刹那或一个人吃饭的时间，修行也很重要。想要长时间安住是有过失的。不要关注细微的念头，那是其本性所在，无需断除。看看它散发到哪里，它会回转而来。以各别了知的智慧观察内外两者，如此观察时，无所是的实相超越一切生灭，看看除此之外是否有更好的存在。
设想四处自在无有念想的三昧，无记忆散漫而去，观察这与觉性哪个更好。因为无念想是不定性的，所以也不能成就实义。因此，普通的觉知更好。设想整个虚空界充满天神天女，他们将我上拉，我与他们不分彼此，观察哪个更好。虽然他们如此显现，但只是心的变化，这也是无常的。因此，普通的觉知更好。或者将自己变成佛，以各种肤色、手持物、装饰和装束庄严，如幻如彩虹，观察哪个更好。这也是生起次第，是心造的，成为能被执取的对象。因此，普通的觉知更好。
如同性相派或噶当派那样，能取所取二者根本不成立，无生，将这所有各种红白显现完全以意清净，甚至大到眼睛也看不见，观想一切法如同清净虚空中心，观察这与哪个更好。这也是心造的空性。因此，普通的觉知更好。那么，设想自己拥有神通，观察这与哪个更好。神通连天神都有，更不用说天神，连占卜女也有，但那只是今生的事。鬼魂也有神通，但那并不解脱。因此，普通的觉知更好。关于普通的觉知，从《考察二》中说："不由他言说，俱生自存在，任谁亦不得，依靠上师方便，及自己福德而了知。"


། །།
༄། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས།
བདག་གི་བླ་མ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། ད་ལྟར་གྱི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཡེ་ནས་ཡོད་པ་འདི་ཉིད་ཡིན་གསུང་། དེ་ངོ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ལ། བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་ཅིག་ལ་བསྟེན་ནས། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་འདི་ཉིད་མ་བཅོས་པར་གཞག །མ་བསླད་པར་གཞག །རང་སོར་རང་དགར་གཞག །དེ་ལྟར་བཞག་པས་རང་གི་སེམས་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས། འགག་པ་མེད་པར་རྟོགས། གནས་པ་མེད་པར་རྟོགས། དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོགས། ཡང་དག་པར་རྟོགས་པས། སྣང་གྲགས་འདི་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་རྟོགས་པ་ལྟ་བ་ཡིན་གསུང་། དེ་ལྟར་བློ་མ་བཅོས་པར་ཡེངས་པ་མེད་པ་ལ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་པ་སྒོམ་པ་ཡིན་གསུང་། དེ་ལྟར་སེམས་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། སྣང་གྲགས་འདི་གཉིས་ཆུ་དང་ཆུའི་རླབས་ལྟ་བུར་གཉིས་མེད་དུ་བྱས་ཏེ། ལས་འབྲས་ལ་སྤྱོད་པ་འདི་སྤྱོད་པ་ཡིན་གསུང་། ཡང་དོན་སྤྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་དོན་དངོས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཉིས་ལས། དབུ་མ་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པའི་མཐའ་དང་། མེད་པའི་མཐའ་དང་། གཉིས་ཀ་དང་། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་མཐའ་བཞི་བཀག་ནས། དོན་དམ་པར་ཁས་ལེན་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་སྤྲོས་བྲལ་དུ་བཞེད། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཟུགས་སྟོང་པ། སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་གཉིས་མེད་དུ་བཞེད། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པར་
1-19-5b
བཞེད། དོན་དངོས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་གསང་སྔགས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཏཻ་ལོ་པའི་ཞལ་ནས། ཀྱཻ་ཧོ་རང་གི་རིག་པ་ནི། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ང་ལ་བསྟན་དུ་ཅི་ཡང་མེད། །ཅེས་ཟེར་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། ལྟ་བ་གཉིས་སུ་མེད་པ། ཉམས་མྱོང་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ། སྒོམ་པ་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བ། སྤྱོད་པ་དགག་སྒྲུབ་དང་བྲལ་བ་ཡིན། འབྲས་བུ་རེ་དོགས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་གསུང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། འོད་གསལ་དང་ཟུང་འཇུག་གོ། ཟུང་འཇུག་ནི་དང་པོ་བླ་མ་ལ་གདམས་ངག་ཅིག་ཞུས་ནས། ཉམས་སུ་བླངས་པའི་དུས་སུ། ཉམས་ཀྱི་འཆར་ལུགས་ནི། སེམས་གཞི་མེད་པར་བཞག །རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པར་བཞག །རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བར་བཞག །དེ་ལྟར་བཞག་པས་གསལ་བ་མར་མེའི་རྩེ་མོ་ལྟ་བུའི་ཉམས་འབྱུང་། གཙང་པ་རིན་པོ་ཆེའི་སྣོད་ལྟ་བུའི་ཉམས་འབྱུང་། སྐྱོན་མེད་པ་སྤྲིན་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཉམས་འབྱུང་། ཐམས་ཅད་ལ་སྐོམ་པས་གདུངས་པ་ཆུ་རྙེད་པ་ལྟ་བུའི་ཉམས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ཙ་ན་ལྟ་བའི་རྟོགས་ལུགས་གཉིས་ཏེ། དཔེར་ན་མཁས་པས་བ་གླང་སྐྱོང་བ་ནི། བ་གླང་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡན་ཡང་། མ་ཡེངས་པར་མིག་གིས་ནོན་པ་བཞིན་དུ། རང་གི་སེམས་རྣལ་མ་ལ་བཞག་པའི་དུས་སུ། རྣམ་རྟོག་ཅི་བྱུང་ཡང་རང་གི་སེམས་ལས་མ་ཡེངས་པར་བལྟའོ། །སེམས་ལས་ལོགས་ན་རྟོག་པ་མེད་པར་བལྟའོ།

直译
俱生智慧
我的至宝上师说道：俱生智慧就是现在这个本来存在的普通觉知。为了认识它的方法是：依靠一位殊胜上师的教授，将这个普通觉知安置于不造作，安置于不污染，自然随意安置。如此安置，就会证悟自心无生，证悟无灭，证悟无住，证悟无实体。通过如实证悟，也证悟显现与声音与之相同，这就是见解，他说。如此不造作心而无散乱，在一切时中安住，这就是修持，他说。这样将心性无生与显现声音如水与水波一般无二，同时行持因果，这就是行为，他说。
又有一般义的作意和实际义的作意两种。中观派在世俗谛中遮止有边、无边、亦有亦无边、非有非无边四边，胜义谛中主张离一切承认的离戏论。波罗蜜多乘在世俗谛中主张色空、空性与色无二，胜义谛中主张一切法不可得。实际义作意是密咒行者，正如帝洛巴所说："嘿，自己的觉性，即是真如智慧，我没有什么可教你的。"这意味着见解无二，体验不间断，修持不偏向任何方向，行为离开否定与肯定，果位离开希望与怀疑，他说。
密咒的见解有两种：光明和双运。双运是首先向上师请求一个教授，在实修的时候，体验的呈现方式是：将心安置于无基础，安置于自性清净，安置于自性光明。如此安置，会生起如灯焰般清晰的体验，如珍贵清净容器般的体验，如无云虚空般无瑕的体验，如饥渴者获得水般的体验。此时见解的证悟方式有两种：比如熟练者放牧牛时，虽然牛在各处自由走动，但不散乱地用眼睛控制它们一样，将自己的心安置于自然状态时，不管生起什么妄念，都不离开自心地观照。观照妄念离开心之外别无存在。
;


 །དཔེར་ན་ནགས་ལ་མེ་ཤོར་ན་རྩྭ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་གྲོགས་སུ་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ། རང་གི་སེམས་རྟོགས་ན་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་གྲོགས་སུ་འགྲོ། དེས་ན་ལྟ་བ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ། ཉམས་མྱོང་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ། སྤྱོད་པ་སྔ་ཕྱི་མེད་པ། དགག་སྒྲུབ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ།
1-19-6a
སྣང་གྲགས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཉམས་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱ་གསུང་ངོ་།། །།
༄། །ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ།
ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པས་འདོད་ཁམས་མན་ཆོད་ཀྱི་ལྷ་མིར་སྐྱེ། ལྷག་པ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་གཟུགས་ཁམས་མན་ཆོད་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གསང་སྔགས་པ་ནི་ད་ལྟ་ཉིད་ནས་སྐུ་གསུམ་ལམ་དུ་འཁྱེར། འོད་གསལ་བསྒོམ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། ལྷའི་སྐུ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་བསྒོམ་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ། བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་དང་། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་གཞན་དོན་བྱེད་པ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན། སེམས་མ་བཅོས་པའི་ངང་ལ་སེམས་ཀྱིས་བལྟས་པས། ཤེས་པ་སྲབ་སིང་ངེ་བའི་དམིགས་པ་གཏད་པས་མི་འཆོར་བར་འདུག་ན་རྩེ་གཅིག་གི་བསྒོམ་པ་ཡིན། མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བ་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྒོམ་པ་ནི་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་བསྒོམ་པ་ཡིན། རྟག་ཏུ་བསྒོམ་ན་ཐུན་དང་མི་འབྲལ་བའི་བསྒོམ་པ་ཡིན། སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པ་ནི་དུ་མ་རོ་གཅིག་གི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །མཉམ་བཞག་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ཡིན་གསུང་ངོ་།། །།
༄། །འཆི་བ་མི་རྟག་པ། ལས་རྒྱུ་འབྲས། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསྒོམ་པ་གལ་ཆེ།
ཡང་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། འཆི་བ་མི་རྟག་པ། ལས་རྒྱུ་འབྲས། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསྒོམ་པ་གལ་ཆེ་གསུང་། དེ་མེད་ན་སྔགས་པ་འབེན་པོ་དང་ཁྱད་མེད། ཞག་གཅིག་མ་བསྒོམས་ནའང་ཐ་མལ་དུ་ཁྲེས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་ཡིན། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེས་ཀུན་ནས་བསླངས་ནས་དགེ་བ་ཅི་བྱེད་ཐམས་ཅད་འགྲོ་བ་མ་རྒན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་ཅི་འགྲོ་བྱེད་དགོས་པ་ཡིན་གསུང་། དེ་ལྟ་བུར་བློ་སྦྱོང་བ་གཅིག་གིས། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་བྱ་བ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལ་དཔྱད་
1-19-6b
ཅིང་བལྟས་པས། གསལ་སིང་ངེ་བའམ། དངས་སིང་ངེ་བའམ། བདེ་ཕྲིལ་ལེ་བ་འབྱུང་སྟེ། འདི་རང་ཡིན་སྙམ་པའི་དང་བ་འདྲེན་ནུས་པ་འོང་། རེས་འགའ་ཉམས་མེད་པ་ལྟ་བུ་འོང་ཞིང་ཉམས་ཅི་ཡང་འཆར་བ་ཡིན། ཉམས་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་སྦྱོར་བསྡེབས་ཤིང་བསྒོམས་པས། འགྱུར་བ་མེད་པ། སྐྱེ་འཇིགས་དང་བྲལ་བ། རྒྱུན་ཆད་མེད་པ། དུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན། དེ་ཙ་ན་ཉམས་ལ་འདོད་པ་མེད་པ་དང་། ཞེན་པ་གཏིང་ནས་མེད་པ་འབྱུང་བའོ།

 །དཔེར་ན་ནགས་ལ་མེ་ཤོར་ན་རྩྭ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་གྲོགས་སུ་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ། རང་གི་སེམས་རྟོགས་ན་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་གྲོགས་སུ་འགྲོ། དེས་ན་ལྟ་བ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ། ཉམས་མྱོང་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ། སྤྱོད་པ་སྔ་ཕྱི་མེད་པ། དགག་སྒྲུབ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ།
1-19-6a
སྣང་གྲགས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཉམས་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱ་གསུང་ངོ་།། །།
༄། །ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ།
ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པས་འདོད་ཁམས་མན་ཆོད་ཀྱི་ལྷ་མིར་སྐྱེ། ལྷག་པ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་གཟུགས་ཁམས་མན་ཆོད་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གསང་སྔགས་པ་ནི་ད་ལྟ་ཉིད་ནས་སྐུ་གསུམ་ལམ་དུ་འཁྱེར། འོད་གསལ་བསྒོམ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། ལྷའི་སྐུ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་བསྒོམ་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ། བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་དང་། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་གཞན་དོན་བྱེད་པ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན། སེམས་མ་བཅོས་པའི་ངང་ལ་སེམས་ཀྱིས་བལྟས་པས། ཤེས་པ་སྲབ་སིང་ངེ་བའི་དམིགས་པ་གཏད་པས་མི་འཆོར་བར་འདུག་ན་རྩེ་གཅིག་གི་བསྒོམ་པ་ཡིན། མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བ་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྒོམ་པ་ནི་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་བསྒོམ་པ་ཡིན། རྟག་ཏུ་བསྒོམ་ན་ཐུན་དང་མི་འབྲལ་བའི་བསྒོམ་པ་ཡིན། སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པ་ནི་དུ་མ་རོ་གཅིག་གི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །མཉམ་བཞག་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ཡིན་གསུང་ངོ་།། །།
༄། །འཆི་བ་མི་རྟག་པ། ལས་རྒྱུ་འབྲས། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསྒོམ་པ་གལ་ཆེ།
ཡང་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། འཆི་བ་མི་རྟག་པ། ལས་རྒྱུ་འབྲས། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསྒོམ་པ་གལ་ཆེ་གསུང་། དེ་མེད་ན་སྔགས་པ་འབེན་པོ་དང་ཁྱད་མེད། ཞག་གཅིག་མ་བསྒོམས་ནའང་ཐ་མལ་དུ་ཁྲེས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་ཡིན། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེས་ཀུན་ནས་བསླངས་ནས་དགེ་བ་ཅི་བྱེད་ཐམས་ཅད་འགྲོ་བ་མ་རྒན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་ཅི་འགྲོ་བྱེད་དགོས་པ་ཡིན་གསུང་། དེ་ལྟ་བུར་བློ་སྦྱོང་བ་གཅིག་གིས། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་བྱ་བ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལ་དཔྱད་
1-19-6b
ཅིང་བལྟས་པས། གསལ་སིང་ངེ་བའམ། དངས་སིང་ངེ་བའམ། བདེ་ཕྲིལ་ལེ་བ་འབྱུང་སྟེ། འདི་རང་ཡིན་སྙམ་པའི་དང་བ་འདྲེན་ནུས་པ་འོང་། རེས་འགའ་ཉམས་མེད་པ་ལྟ་བུ་འོང་ཞིང་ཉམས་ཅི་ཡང་འཆར་བ་ཡིན། ཉམས་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་སྦྱོར་བསྡེབས་ཤིང་བསྒོམས་པས། འགྱུར་བ་མེད་པ། སྐྱེ་འཇིགས་དང་བྲལ་བ། རྒྱུན་ཆད་མེད་པ། དུས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན། དེ་ཙ་ན་ཉམས་ལ་འདོད་པ་མེད་པ་དང་། ཞེན་པ་གཏིང་ནས་མེད་པ་འབྱུང་བའོ།


#### 注意此处是断点重试开始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻译 ####
这是对您提供的藏文内容的完整直译成简体中文：
例如，如同森林中发生火灾时，草等一切都成为助缘一样，如果了悟自己的心，一切显现都会成为助缘。因此，见解是双运的，体验是不间断的，行为没有前后之分，远离一切否定和肯定，应当不离开远离一切显现和声音的体验。
殊胜的戒律学处
通过殊胜的戒律学处，可以转生为欲界以下的天人；通过殊胜的心学处的禅定，可以转生为色界以下的天人；大乘密咒行者则从现在开始就将三身转为道用。修持光明是法身，将本尊身修为如幻是圆满受用身，修持慈悲菩提心以及用身语意利益他人则是化身。在未加改造的心性中以心观照，通过专注于清明觉知的所缘而不散乱，这就是专一的修持。在一切行住坐卧中修持远离四边戏论，这是离戏的修持。若能常修则是不离时段的修持。虽有种种显现，但了知其本性为一，这是多即一味的瑜伽。大等持瑜伽是不间断的。
修持死亡无常、业因果、轮回过患非常重要
又，尊者说：修持死亡无常、业因果、轮回过患非常重要。若无此，则密咒行者与射箭手无异。即使一天不修，也会变得平庸普通。应当以慈悲心所发起的一切善行，皆为了利益如母有情众生而尽力而为。如此修心之人，所谓修持心的自性光明，是通过观察思维心无实体而生起明朗、清澈或安乐的体验，能够引发这就是本来面目的信解。有时会出现似乎没有体验，有时会生起各种体验。通过将这些体验与俱生相结合并修持，就会生起不变、远离生灭、不间断、遍及一切时的境界。到那时，对体验不再有贪求，也从根本上没有执著。


 །རྟོག་པ་ཅི་སྐྱེས་ཀྱང་རང་གར་མི་འགྲོ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་དུ་འཆར་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གདོད་མ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན། འཁོར་བར་འཁོར་བ་ཡང་ས་ཕྱོགས་སམ་གནམ་ཕྱོགས་ལྟ་བུར་འཁོར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་འཁྲུལ་པས་འཁོར་བར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བས་གནོད་ཀྱང་མ་བསྐྱལ་ཕན་ཡང་མ་བཏགས། མར་དམྱལ་བར་སོང་ཡང་སེམས་རང་འཁྲུལ་པ་ཡིན། སྣང་བ་བྱུང་ཚད་རང་སྣང་ཡིན་ལོགས་ན་གྲུབ་པ་ཡེ་རང་མེད། ཡར་སངས་རྒྱས་པའི་དུས་ན་ཡང་སེམས་ཁོ་རང་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན། གཟུགས་སྐུ་བྱུང་ཚད་གཞན་སྣང་ཡིན། དོན་དམ་རྟོག་བྲལ་འབའ་ཞིག་ཡིན། དེ་ལྟ་བུའི་དོན་གོ་བར་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་ཐག་མ་ཆོད་ན་མི་འོང་། ལར་ཚེ་འདིའི་ལྟོས་ཐག་ཆོད་པ་ཅི་ལ་ཡང་མི་ཆགས་པ་ཅིག་དགོས། འཁོར་བ་ལ་ཕྱི་མིག་མི་ལྟ་བ་ཅིག་དགོས། གཟོང་ཕུགས་བྱེད་དགོས་པ་ཡིན། གཟོང་ཕུགས་བྱེད་ན་ཚེ་འདི་གཅིག་པུས་དོན་འགྲུབ་འོང་བར་འདུག །ང་བསྒོམ་ཡུན་རིང་བ་ཡིན། ང་ལ་ཆ་རྒྱུས་ཡོད། དགེ་བཤེས་དགོན་པ་བའི་ཞལ་ནས། གླུ་ཆུང་སོ་ཡི་བར་ནས་ལེན། །ཁ་འུག་པོ་ལ་ཅི་ཆ་ཡོད། །ཅེས་གསུངས་པ་དེ་དང་འདྲ། ང་བསྒོམས་པ་ལ་
1-19-7a
ཆ་ཡོད་པ་ཡིན། སྟོན་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བ་དེ་ལ་ལྟ་བ་བཏུབ་མི་བཏུབ་ཆ་མེད། ལྟ་བ་ང་ལ་ཆ་ཡོད་པ་ཡིན། ང་ལ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་སྙམ་པ་ལས་ལྡོག་སྙམ་པ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མེད་གསུང་། ངོ་བོ་རྦད་ཀྱིས་ཆོད་པ་ཅིག་ལ་གཉིད་གྲོགས་ཡིན་ནམ། གེགས་ཡིན་ཞུས་པས། ངོ་བོ་ལ་གང་གིས་ཀྱང་གེགས་བྱ་བར་མི་ནུས་པ་ཡིན། གཉིད་ཐུམ་གྱིས་སོང་བ་དེ་ཆོས་སྐུ་ཡིན། རྨི་ལམ་གྱི་རྟོག་པ་བྱུང་བ་དེ་རྗེས་ཀྱི་ཤེས་པས་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཆོད་པས་གྲོགས་སུ་འཆར་བ་ཡིན། ངོ་བོ་ལ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པས་ཐམས་ཅད་ལ་དགག་སྒྲུབ་མེད་པ་ཡིན་གསུང་། ཟུང་འཇུག་དང་གཅིག་ཆོད་ལ་ཁྱད་ཅི་ཡོད་ཞུས་པས། ཟུང་འཇུག་ཏུ་ཐམས་ཅད་འཁྱེར་ཞིང་འདུག་སྟེ། ངོ་བོ་མ་ཤར་བ་རྣམ་པ་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་འབྲངས་ཞིང་སོང་། ངོ་བོ་ཤར་བ་ཞིག་ལ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་དུ་ཤེས་པས་ཟུང་འཇུག་ཀྱང་ཡིན། རེ་དོགས་དགག་སྒྲུབ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ཅིག་ཆོད་ཀྱང་ཡིན། ཕྱིའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་མེད་པར་ཤེས་པས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་རང་འབར་དུ་ཤར་བ། རེ་དོགས་དགག་སྒྲུབ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཞིག་ལ་ཤི་མ་ཤི་ཡང་མེད། ལུས་བོར་མ་བོར་ཡང་མེད་པ་ཡིན། འོན་ཀྱང་རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་འདི་ཡོད་རིང་ལ་ལྷ་སྐུ་སྒྱུ་མ་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་འདུས་བྱས་ཀྱིས་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་མི་གཞག་པར་ཅི་འགྲུབ་བྱ། ཐབས་འདི་རྣམས་ལས་ཡོན་ཏན་ཆེ་བར་བྱུང་གསུང་ངོ་།། །།
༄། །ང་ལ་ཆོས་གཅིག་ལས་མེད། གཅིག་པོ་དེ་རིག་པའི་ལྡེའུ་མིག་ཡིན།
ཡང་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། ང་ལ་ཆོས་གཅིག་ལས་མེད། གཅིག་པོ་དེ་རིག་པའི་ལྡེའུ་མིག་ཡིན། དེ་ངོ་ཤེས་ན་དེ་ལས་ལྷག་པའི་ཆོས་ཅིག་ཡེ་རང་མེད། རང་གི་མཚན་ཉིད་རང་གིས་མཚོན་དེ་ཤེས་པར་བྱོས། །གསུང་བ་དེ་ཡིན། གོ་ན་སངས་རྒྱས་ལག་པའི་
1-19-7b
ལྟོ་རྒྱབ་བྱ་བའམ། རྔ་འགྲིལ་གང་བྱ་བ་དེ་ཡིན་ཏེ། མ་གོ་ན་རི་བོ་ཙམ་བསམས་ཀྱང་དཀའ་བར་ཡོད། ཁ་ཅིག་གིས་མཐའ་ཐམས་ཅད་བཀག་ནས་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པར་བློས་བྱས་ཤིང་གཞག་སྟེ། གཤིས་འབའ་ཞིག་ཡིན། གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱིས་སྟོང་པར་བྱས་ཤིང་བསྒོམས་ཏེ་ཁ་འབྱམས་ཤིང་སོང་། གཟུང་འཛིན་ལ་སོགས་སྐྱེ་མེད་དུ་བྱས་ཤིང་བསྒོམས་ཏེ་གོ་ཡུལ་ཡིན། ནང་དུ་བློ་མ་ངེས་པས་གྱེས་ཤིང་སོང་། ལ་ལས་ནི་རྟོག་པ་བྱུང་ཚད་བཀག་ནས་རྟོག་མེད་ལ་བློ་དྲིལ་ཅིང་འཇོག་པ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་བལྟ་སྟེ། དེས་ལམ་གཅོད་མི་ནུས་ཡེ་ཤེས་འཕྱེའོ་བྱ་བ་ཡིན། ལ་ལས་ནི་ཐབས་ཉི་ཚེ་བསྒོམས་པས་བདེ་གསལ་མི་རྟོགས་པའི་ཉམས་འབྱུང་སྟེ། བདེ་བས་ནི། ལུས་སེམས་ཐམས་ཅད་བདེ་བས་གང་བ་སོར་ཚིགས་ཡན་ཆོད་བདེ་བས་རྒྱས་པ་འོང་། ལུས་ཡོད་པར་མི་འཚོར་བ་དང་། ལུས་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ནས་འལ་འོལ་བྱེད།

这些是您提供的藏文内容的完整直译成简体中文：
无论生起何种分别念，都不会独立运行，而是显现为无二的能取所取。心的本性自本初以来就是清净的。在轮回中流转也不是像在地方或天方那样流转，而是由于心的迷乱而显现为轮回。虽然显现会造成伤害，但它既没有给予负担，也没有带来利益。即使堕入地狱，也只是心自身的迷乱。所有出现的显现都是自己的显现，从来没有任何外在实有的存在。即使在向上成佛时，也只是心自身的清净。所有显现的色身都是他人的显现。胜义谛唯是离分别的。要理解这样的意义，如果没有断绝依赖就不会实现。总之，今生需要断绝依赖，不执著任何事物。需要不回顾轮回。要打穿障碍。如果打穿障碍，在这一生中就能成就。我修行时间长，我有经验。如同寺院格西所说："小歌从牙缝中唱，猫头鹰有什么本领？"我对修行有把握。对于上师们的见解，不能断定其是否合适。对于见解，我是有把握的。我从未有过刹那退转的想法，只有不退转的信念。
当问及对于已彻底证悟本性的人，睡眠是伴侣还是障碍时，他回答说：本性不会被任何事物所障碍。沉入睡眠是法身。梦中生起的分别念被后得智慧如法断除，因此显现为助缘。由于本性无间断，因此对一切都无有否定与肯定。
当问及双运与一刀两断有何区别时，他回答说：在双运中包含一切，但若本性未显现，则只是追随显现于相上的表象。若本性已显现，则了知一切为无生，因此既是双运，又因为远离希望、恐惧、否定、肯定而是一刀两断。了知外在对境皆为空，因此一切显现为自然燃起的智慧，远离希望、恐惧、否定、肯定的人，既不关心死与不死，也不在意身体的舍与不舍。然而，只要这个异熟身还存在，就应当依靠如幻的本尊身，为了一切众生的利益而积极行持一切善法，不放弃任何机会。这些方法产生了巨大的功德。
我只有一法，这一法是觉知的钥匙
又，尊者说：我只有一法，这一法是觉知的钥匙。若能认识它，就没有比它更殊胜的法了。请了解自相由自身所显现。如果理解了，成佛就像翻手或滚鼓一样简单；如果不理解，即使思考山那样大的事情也是困难的。有些人遮破一切边际，以分别心安立"什么都不是"，而仅执著于本性，将一多皆离设立为空性进行修持，结果变得漫无边际。将能取所取等视为无生而修持，这只是知解的范围，由于内心未能确定而散乱。有些人阻止所有生起的分别念，将心专注于无分别而视之为功德，但这无法断除道路，只能称为智慧的障碍。有些人只修持方便，因而生起乐明无分别的体验：乐，是指身心充满快乐，连指节都充满快乐；不感觉有身体存在，身体在虚空中飘浮。


 ལུས་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ནས་འལ་འོལ་བྱེད། དབུགས་འབྱུང་འཇུག་མི་ཚོར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་བདེ་བ་འབྱུང་ངོ་། །གསལ་བ་ནི། གསལ་སིང་ངེ་བ་དབབ་འདྲེན་ནུས་པ་འོང་། མི་རྟོག་པ་ནི། འདི་ལས་མི་རྟོག་པ་ཅི་འདོད་སྙམ་པ་འོང་། དེ་ལྟ་བུའི་ཉམས་བྱུང་ཡང་མཆོག་ཏུ་མི་བཟུང་། ཞེན་ན་ལམ་འགག་པ་ཡིན། ཉམས་མྱོང་གི་རྩི་ལ་འབྱར་བ་བྱ་བ་ཡིན། ཉམས་ལ་འཛིན་པ་མེད་པ་ཞེན་པ་མེད་པ་གཅིག་དགོས་པ་ཡིན། རྟོག་པ་བཀག་ཅིང་རྟོག་མེད་བསྒོམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་གར་ཡང་མི་ཕྱིན། འོན་ཀྱང་བྱས་པས་རྟོག་པ་ལ་ལམ་བྱེད་པ་ཡིན། རྟོག་པ་མེད་དུ་མི་རུང་བར་བལྟ་བ་ཡིན། དགོས་པར་བལྟ། སྙིང་དུ་སྡུག་པར་བལྟ། སྐུ་དྲིན་ཅན་དུ་བལྟ། རྟོག་པའི་རྩ་བ་སེམས་ཡིན་པས་རྟོག་པ་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྟོག་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་ཡིན་པས་བླ་མའི་ཞལ་ནས། མི་རྟོག་ཆོས་སྐུ་ལགས་པར་གདའ། །གསུང་།
1-19-8a
ངོ་བོ་མ་མཐོང་ན་སྟོང་པ་རམ་མདའ་ལོག་དགོས་པ་ཡིན། ངོ་བོ་མཐོང་ན་རང་ཤུགས་ཀྱིས་སྐྱེ་མེད་དུ་འཆར་བ་ཡིན། རྟོག་པ་ལ་དགག་སྒྲུབ་མེད་པས་རང་གྲོལ་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན། རྟེན་རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་ཡོད་རིང་ལ་རྟོག་པ་སྐད་ཅིག་མ་འོང་བ་ཡིན། དགའ་མི་དགའ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་འོང་བ་ཡིན། དེས་གནོད་མི་ནུས་དེ་མ་ཐག་འོད་གསལ་དུ་འཆར། རྟོག་པ་འོད་ཆད་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན། ལར་ཚིག་ཙམ་བརྗོད་ཀྱང་འདྲ་འདྲའི་རིལ་པོ་གཅིག་ཏུ་འགྲོ། ནང་དུ་ངེས་པའི་ཤེས་པ་གལ་ཆེ་བ་ཡིན། ངེས་ཤེས་གཤའ་མ་ཅིག་ཡོད་ན་སྒོམ་མཁན་དེ་ཉིད་མ་བཅོས་པར་འཇོག་ཤེས་པ་ཅིག་འོང་། ངེད་ལ་མི་བསྒོམ་པའི་ཤེས་པ་ཞིག་ཡོད་གསུང་། སྡེ་སྣོད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཐོག་ཏུ་འབེབས་ཤེས་པ་ཅིག་དགོས་པ་ཡིན། རྩེ་གཅིག་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བཞི་ཡང་གཅིག་ཏུ་འཆར་བ་ཡིན། ཆོས་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་ཐོག་ནས་ཤན་འབྱེད་པ་ཅིག་འོང་བ་ཡིན། དེ་ཙུག་འདུག་ན་སེམས་ཙམ་པ་དང་། དབུ་མ་པ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་གང་བསྒོམས་ཀྱང་ངོ་བོའི་ཐོག་ཏུ་འོང་བ་ཡིན། དེ་ཨ་ཅང་ཆེ་སྟེ་ཉན་ཐོས་དང་མུ་སྟེགས་རྟག་ཆད་ལ་སོགས་པ་གང་བསྒོམས་ཀྱང་། ངོ་བོ་འབའ་ཞིག་གི་སྟེང་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན། མ་ངེས་ན་གཉུག་མ་མ་བཅོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་ཏུ་ཇི་སྐད་བརྗོད་ཀྱང་། ཁོང་སྐྲན་ཡོད་པའི་སྐྱོན་ཡིན། དེས་ན་ལམ་དེས་གཅོད་པ་ཡིན། བླ་མ་ཏཻ་ལོ་པའི་ཞལ་ནས། ང་ལ་བལྟ་རྒྱུ་གཅིག་ལས་མེད། རང་གི་རིག་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་འོད་གསལ་གཅིག་པུ་ལས་མེད། དེ་ལས་ལོགས་པའི་ཆོས་ཅིག་མེད། དེ་མེད་ཙ་ན། ཚེ་འདིའི་ལྟོས་ཐག་བཅད་ནས། བཏུབ་ཚད་ལྕོགས་ཚད་ཀྱིས་ལྟག་ཞྭ་ཕུད་ནས་ཚེ་འདི་གཅིག་པུ་ལ་དོན་ཅི་འགྲུབ་བྱ་དགོས། ངོ་བོའི་ཀློང་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་འོད་
1-19-8b
གསལ་འབའ་ཞིག་ལ་འགྲོ་བ་ཡིན། བར་དོའི་སྣང་བ་མི་མཐོང་བ་ཡིན། བླ་མ་མི་ལའི་ཞལ་ནས། འོད་གསལ་བ་ནི་རྒྱུན་པར་གནས། །བར་དོའི་གྲོང་ཁྱེར་དེས་མི་མཐོང་། །ཞེས་གསུངས་སོ།

这是对您提供的藏文内容的完整直译成简体中文：
身体在虚空中飘浮，不觉呼吸的出入，这样的快乐会生起。明晰方面，会生起能够引导清明闪亮的体验。无分别方面，会生起认为"除此之外还有什么可求的无分别"的感受。即使生起这样的体验，也不应执著为最高境界。若执著，则会阻碍道路，这就是所谓的粘着于体验之毒。对体验应当无执著、无贪恋。那些阻止分别念而修持无分别的人们哪里也去不了。然而，通过这样做，可以使分别念成为道路。应将分别念视为不可或缺的，视为必要的，视为可爱的，视为有恩的。因为分别念的根源是心，所以这分别念是本性的分别念。正因如此，上师说："无分别即是法身。"
如果不见本性，就需要回转空性之利箭。如果见到本性，就会自然而然地显现为无生。由于对分别念无有否定或肯定，因此它会自然解脱。只要异熟身存在，刹那分别念就会生起，喜不喜等执著的刹那也会生起。这些不能造成伤害，当下就会显现为光明。分别念会如光消失一般。总之，即使只是言说，也会归于同一整体。内在的确定知解极为重要。如果有真实的定解，那么修行者就能知道如何安住于未经造作的状态。我有一种不需要修行的知解，他说。应当能够将所有三藏法都落实到心上。四种瑜伽——专一等——也会显现为一体。将会出现一种能从觉知中辨别一切法的能力。如果是这样，那么无论修持唯识、中观、波罗蜜多等任何法门，都会归于本性。更何况，无论修持声闻乘还是外道的常断等见，都会归于纯粹的本性。如果没有确定，那么无论如何言说"本然、未造作"等词语，都是内心有疑虑的过失。因此，这道路能够断除（障碍）。
如德洛巴上师所说："我只有一个观照的对象，那就是自己的觉知——俱生光明，除此之外别无他法。如果这个都没有，就应当断绝今世的依恋，尽己所能、竭己所力，摘下帽子，只在这一生中成就目标。"融入本性境界的人们将只趣入光明。他们不会见到中阴的显现。如米拉日巴上师所说："光明恒时安住，因此不见中阴之城。"


 །བླ་མའི་ཞལ་ནས། སྣང་བ་རིམ་གྱིས་ཐིམ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འོད་གསལ་ལ་ཐིམ་པ་དང་། ལྕགས་རི་བ། ས་བཅུ་རྒྱུན་གྱི་ཐ་མ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་སྲིད་པའི་ས་བོན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགགས་ནས་ཆོས་སྐུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་འགྱུར་གསུང་པ་དང་། བྱ་ཡུལ་བ། རྟོག་པ་གར་འགགས་ཙ་ན་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་གསུང་། དེ་གསུམ་ལ་ཁྱད་ཅི་ཡོད་ཞུས་པས། ཁྱད་མེད་གསུང་། རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་མེད་ན་སངས་མི་རྒྱ་བ་ཡིན་གསུང་ལ། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཚང་བར་བྱས་ནས་སྨོན་འཇུག་གི་དམ་བཅའ་བྱ། བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱངས་ན་ད་ལྟ་མི་སྐྱེ་བ་སྙམ་བྱེད་ཀྱང་། རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་དང་བྲལ་ཙ་ན་སྙིང་རྗེ་རང་ཆས་སུ་འོང་བ་ཡིན། དོན་དམ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་གཉུག་མ་ཡིན་ནོ་གསུང་།། །།
༄། །ཡུན་རིང་མི་སྡོད་འཆི་བར་ངེས་པས་ཐར་པ་མྱུར་དུ་སྒྲུབས།
བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

这是对您提供的藏文内容的完整直译成简体中文：
上师说："显现逐渐融入，意识融入光明，"而察瓦日则说："在第十地道路的最终阶段，在第二刹那，生存的种子——意识消灭，法身大乐得以显现。"而雅玉瓦则说："分别念在哪里灭尽，哪里就是成佛。"当问及这三种说法有何差别时，上师回答说："没有差别。"尊者说："若无二种菩提心，则无法成佛。"应当具足世俗菩提心生起的因缘，作出愿行的誓言。若修习慈悲菩提心，即使现在认为不会生起，但一旦脱离异熟身时，慈悲会自然生起。胜义菩提心即是俱生本然。
由于确知不会长久停留而必定会死亡，请速疾成就解脱。
顶礼诸位至尊上师。


 །ཡུན་རིང་མི་སྡོད་འཆི་བར་ངེས་པས་ཐར་པ་མྱུར་དུ་སྒྲུབས། །ཉི་མ་ནུབ་པའི་གྲིབ་སོ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་ཕ་རོལ་འགྲོ་བར་ངེས། །ལེ་ལོ་སྙོམས་ལས་མ་བྱེད་བརྩོན་འགྲུས་མེ་བཞིན་སྤོར། །ཚེ་ལ་བློ་གཏད་མེད་པར་ངེས་པས་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་ཉམས་སུ་ལོང་། །ཉམས་སུ་བླངས་ན་བློ་དང་བྲལ་བའི་ཉམས་རྟོགས་དུས་གཅིག་འཆར་། རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་ངེས་པས་ལས་འབྲས་ཁྱད་མི་བསད། །ངན་སོང་སྡུག་བསྔལ་དྲན་པར་གྱིས་ལ་གཉེན་པོ་དྲག་ཏུ་བརྟེན། །གཅིག་པུར་ཐར་བར་འདོད་ན་ཐེག་དམན་ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་གོལ། །མ་ཡི་དྲིན་ལན་དྲན་པར་གྱིས་ལ་བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་རྒྱུན་དུ་
1-19-9a
སྒོམས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་བསྒྲལ་བའི་སྨོན་ལམ་རྟག་ཏུ་སྒོམས། །གོམས་པར་བྱས་ན་རང་ལ་ལྟོས་མེད་གཞན་དོན་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་། །རང་རྒྱུད་ཏིང་འཛིན་འབྱོངས་ཤིང་སྒྲིབ་པ་གཉིས་པོ་ཤུགས་ཀྱིས་འདག །ཆོས་རྣམས་གཟུགས་བརྙན་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ནི། །གོ་བར་གྱིས་ལ་ཚེ་འདིའི་འདོད་དང་ཞེན་པ་ཟིན་གྱིས་ནོན། །དེ་ལྟར་གོམས་ན་རང་བློ་གཏིང་ནས་ལྡོག །བློ་མ་ལོག་པའི་གང་ཟག་གིས། །ཉོན་མོངས་ཐར་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །ཨེ་མ་ངོ་མཚར་རྨད་ཀྱི་ཆོས། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀུན་ལ་ཡང་། །དེ་ཉིད་ཡོད་དེ་རྟོགས་པ་མེད། །དཔེར་ན་གྱད་ཀྱི་ནོར་བུ་བཞིན། །རྟག་ཏུ་འགྲོགས་ཀྱང་ཞལ་མ་མཐོང་། །ཡང་ཡང་ཕྲད་ཀྱང་ངོ་མ་ཤེས། །བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་ད་རེས་མཐོང་། །མུན་པའི་དཀྱིལ་དུ་ཟླ་ཤར་བཞིན། །རང་བློའི་གཏིང་ནས་ཡེ་ཤེས་ཤར། །ཉམས་སུ་མྱོང་བས་རང་རྒྱུད་ཚིམ། །བྱིན་རླབས་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་ཤེས་སྐྱེས། །བརྗོད་བྲལ་ཉམས་མྱོང་བློ་དང་བྲལ། །རང་རིག་ངོ་བོ་ཉམས་སུ་ཤར། །དོན་དང་བློ་ཕྲད་ངོ་མཚར་ཆེ། །མ་བསམ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་བམ་བསམ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཡེ་ཤེས་ལ། །རྟག་ཏུ་ལོངས་སྤྱོད་ངོ་མཚར་ཆེ། །འོད་གསལ་ངོས་བཟུང་མེད་པ་ལ། །ཉམས་ལེན་བྱེད་པ་རྨད་ཀྱི་ཆོས། །རང་ཉིད་ཆོས་སྐུར་རྟོགས་པ་ངོ་མཚར་ཆེ། །སྣང་གྲགས་སེམས་སུ་རྟོག་པ་ཞེ་འདོད་བྲལ། །དགའ་དང་སྤྲོ་བ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་བྱུང་། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཉམས་ཅིག་སྐྱེས་པ་འདྲ། །སེང་གེ་ལྟ་བུ་འཇིགས་དང་ཉམ་ང་བྲལ། །སྐྱེ་ཤི་འཁོར་བའི་ཆོས་དང་བྲལ་བ་འདྲ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་ལྟར་དོན་ཀུན་གྲུབ། །རང་གི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་འདོད་ན། །རས་བལ་འདབ་བཞིན་གློད་ལ་ཞོག །བྱ་བ་ཐོང་ལ་སེམས་ལ་རྟེན་མ་འཆའ། །
1-19-9b
ཤེས་པ་མ་འགུགས་གང་དགའ་ཉིད་ལ་ཐོང་། །བྱིང་རྒོད་བྱུང་ན་དེ་ཉིད་རང་ལ་ལྟོས། །སེམས་ལ་གནོད་པའི་ལས་རྣམས་ཁད་ཀྱིས་སྤོངས། །ཞེ་འདོད་བྱུང་ན་བདུད་དུ་ཤེས་པར་གྱིས། །མ་བཅོས་བཞག་པའི་སེམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཡིན། །འགྲོ་འཆག་ཉལ་འདུག་ཀུན་དུ་ལྷུག་པར་ཞོག །དེ་ལྟར་བཞག་པའི་སེམས་ཉིད་ནི། །གཟུང་བ་མེད་པས་ནམ་མཁའ་འདྲ། །ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་ལྟ་བ་ཡིན། །ཉམ་ང་མེད་པ་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་། །དག་ཅིང་དྲི་མེད་ཤེས་སྒོང་འདྲ། །གསལ་ལ་མ་ཡེངས་སྒོམ་པ་ཡིན། །རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་། །རང་བྱུང་ཞེན་མེད་བུ་ཆུང་འདྲ། །བཟའ་གཏད་མེད་པ་སྤྱོད་པ་ཡིན། །དགག་སྒྲུབ་མེད་པ་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་། །རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཚུངས་ཨ་མྲྀ་ཏ། །རེ་དྭོགས་མེད་པ་འབྲས་བུ་ཡིན། །བྱ་བ་ལྷུན་གྲུབ་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་། །དེ་ལྟར་བཞག་ན་སངས་རྒྱས་ཐོབ། །སངས་རྒྱས་ལོགས་ནས་ཐོབ་ཏུ་མེད། །ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་གང་ནས་ཀྱང་། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྙེད་མི་འགྱུར། །སེམས་ཉིད་རྟོགས་ན་སངས་རྒྱས་ཡིན། །ཕྱོགས་རིས་མེད་ཅིང་མཐའ་དང་བྲལ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ངོས་བཟུང་མེད། །སེམས་ཉིད་དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་ལྟ་བ་ཡིན། །སྣང་སེམས་གཉིས་མེད་ཆུ་དང་ཆབ་རོམ་བཞིན། །དེ་དོན་གཅིག་ཏུ་གོ་ན་རྟོགས་པ་ཡིན། །དེ་དོན་ཉམས་སུ་ཤར་ན་ཉམས་མྱོང་ཡིན། །དེ་ལ་རྩེ་གཅིག་འཇོག་པ་སྒོམ་པ་ཡིན། །དེ་ལ་མ་ཡེངས་ལོངས་སྤྱོད་སྤྱོད་པ་ཡིན། །

这是对您提供的藏文内容的完整直译成简体中文：
由于确知不会长久停留而必定会死亡，请速疾成就解脱。如同日落的阴影，无常必定往生彼方。不要懈怠放逸，精进如火般增盛。由于确知生命无法依赖，请不间断地修行。若能修行，离开分别的体验证悟会同时显现。由于确知因中生果，请勿轻视业果。忆念恶趣苦，猛烈依止对治。若只求自己解脱，会偏离小乘声闻缘觉。忆念母亲恩德，常修慈悲。以菩提心救度众生，常修誓愿。若能熟习，不顾自身、自然利他。自相续禅定纯熟，二障自然清净。诸法如影像、梦境、幻化，应了知并控制今生的欲望和执著。如此熟习，则能彻底转变自心。心未转变的人，不能从烦恼中获得解脱。啊，奇妙稀有之法！一切众生皆有此性，却不能证悟。犹如力士的宝珠，虽常相伴却未见其面。虽常相遇却不相识。今因上师恩德而得见，如黑暗中升起明月，自心深处智慧升起。亲身体验使自相续满足。因加持力生起定解。超言说体验离分别。自觉本性显为体验。义理与心相会真奇妙。不思而自成就，真不可思议。恒时享用不可思议智慧，真奇妙。对不可执取的光明进行修持，真稀有之法。了悟自身为法身，真奇妙。显现、声音证知为心，远离希求。生起不间断的欢喜和快乐。似乎生起大乐的体验。如狮子般离开恐惧和怯懦。似乎远离生死轮回之法。如如意宝，成就一切义利。若欲证悟自己的智慧，如棉絮般放松安住。放下一切事务，不要依赖于心。不要摄心，随意放任。若生起昏沉掉举，当下观照自心。渐渐舍弃损害心的行为。若生起希求，应了知为魔。未加改造而安置的心即是佛。行走坐卧一切时刻都应宽松安住。如此安置的心性，因无所执取而如虚空。不堕偏颇即是见解。自然生起无畏惧。清净无垢如蛋清。明晰不散乱即是禅修。自然生起不间断。自然无执著如婴儿。无所针对即是行为。自然生起无否定肯定。因果同时如甘露。无希望恐惧即是果位。自然生起任运成就。如此安住即得佛果。佛果不从他处获得。十方三世任何处，都找不到圆满佛果。了悟心性即是佛。无偏无党离边际。如虚空般无法执取。如此了悟心性即是见解。显现与心无二如水与冰。若能理解为一体即是证悟。若此义显为体验即是体验。于此专一安住即是修行。于此不散乱受用即是行为。


དེ་ལ་མ་ཡེངས་ལོངས་སྤྱོད་སྤྱོད་པ་ཡིན། །རང་སེམས་རྟོགས་ན་ཆོས་སྐུ་མཐོང་བ་སྟེ། །རྒྱུ་ཡི་དུས་ན་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ཡིན། །དེ་ཉིད་རྟོགས་ན་གཟུགས་སྐུ་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཨེ་མ་ཧོ། །ཆོས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་། །མ་རྟོགས་པ་ཡིས་གོ་བ་མིན། །རྟག་ཆད་གཉིས་པོ་དགག་པའི་ཕྱིར། །ཐབས་
1-19-10a
དང་ཤེས་རབ་གསུངས་པ་ཡིན། །ཐ་མལ་ཞེན་པ་བཟློག་པ་དང་། ཟུང་འཇུག་རྟོགས་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་གསུངས་པ་ཡིན། །རླུང་སེམས་དྷཱུ་ཏིར་གཞུག་པ་དང་། རྒྱུད་ལ་འོད་གསལ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། །རྫོགས་པའི་རིམ་པ་བཤད་པ་ཡིན། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་འདི། །སྔར་མ་སྐྱེས་པས་ད་མི་འགག །ཡོད་མེད་མཐའ་ལས་འདས་པ་གཅིག །རྟག་ཆད་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཅིག །ངོས་བཟུང་མེད་པར་གསལ་བ་གཅིག །ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཕྱིར་སྐྱེ་འཇིག་བྲལ། །སྤྲོས་བྲལ་བདེ་བའི་ངོ་བོ་ཅན། །དམིགས་པའི་ཡུལ་མེད་ངོ་བོ་གསལ། །བདེ་བ་ངོས་བཟུང་མེད་པ་གནས་པའི་ཉམས། །སྟོང་པ་ཡེ་ཤེས་གསལ་བ་གྲུབ་པའི་ཉམས། །མཁྱེན་པ་ངོ་བོར་གསལ་བ་སྟོང་པའི་ཉམས། །འབད་རྩོལ་མི་དགོས་ཡེ་ནས་གནས་པའི་ཉམས། །རེ་དོགས་མེད་པས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་ཉམས། །འདུ་འབྲལ་མེད་པས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཉམས། །དགག་སྒྲུབ་མེད་པས་འདོད་དང་བྲལ་བའི་ཉམས། །དོན་དང་བློ་ཕྲད་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་ཆེ། །ངེས་ཤེས་གཏིང་ནས་སྐྱེས་པས་འགྱུར་བའི་དོགས་པ་མེད། །ཐམས་ཅད་རྫུན་དུ་ཤེས་པས་ཞེན་པའི་འཇིགས་པ་མེད། །རྣམ་རྟོག་སེམས་སུ་ཤེས་པས་སྤང་བླང་གཉིས་དང་བྲལ། །ཉོན་མོངས་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་གཉེན་པོ་རྟེན་མི་དགོས། །རང་སེམས་དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་ཆོས་སྐུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཐབས་མང་པོ་བཤད་ཀྱང་། གང་ལ་དམིགས་པ་དེ་ལ་མ་ཡེངས་ན་དོན་འགྲུབ་པས་ཐབས་ཀྱི་མཆོག་ནི་མ་ཡེངས་པའོ།། །།
༄། །ཤེས་པ་བཀོལ་དུ་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་གཉིས་ཡོད།
ཡང་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། ཤེས་པ་བཀོལ་དུ་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། འདོད་པ་ནི་དང་པོ་ནས་ལྡང་འཇུག་ཉུང་། རྩེ་གཅིག་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་དུས་སིང་ངེ་ཡེ་རེ་བའི་ཉམས་འཆར་ནས་
1-19-10b
ནང་ནས་དང་བ་འདྲེན་ནུས། རྟོག་པ་མེད་པས་ཐེ་ཚོམ་འབྱུང་། ཉམས་ཀྱང་རེས་ཕྱལ་ལེ་ལོང་ངེ་བ་འབྱུང་། རེས་འགའ་ནི་ཤེས་པ་རླན་དང་བྲལ་ནས་སྒོམ་ཡེ་མེད་དམ་སྙམ་པ་འབྱུང་། རེས་འགའ་ནི་རྣམ་རྟོག་ལུང་མ་བསྟན་རབ་རིབ་ཅིག་གིས་གནོད་པ་ཡང་འབྱུང་། དེ་ལྟ་བུའི་ཉམས་བཟང་ངན་ཅི་བྱུང་ཡང་རྩ་བ་སེམས་ངོས་ཟིན་པར་བྱས་ལ། མ་བཅོས་པར་གོམས་སུ་བཅུག་པས་སྤྲོས་བྲལ་དུ་འཆར་ཏེ། སྔར་བཤད་པས་ཉམས་བཟང་ངན་བག་རེ་འོང་སྟེ། དུས་ཐམས་ཅད་པ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་ཅིང་ཕྲ་བ། བློ་ལ་ངེས་པ་ཡིན་པས་ཐེ་ཚོམ་དང་ཉམ་ང་མི་འབྱུང་ངོ་། །ཤེས་པའི་ཉམས་བཟང་ངན་ཅི་བྱུང་ཡང་རང་གི་ཤེས་པ་རྣལ་མ་མ་སྤངས་པར་བསྐྱངས་ན། རང་གིས་མ་ཚོར་བ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་སྟེ། དེ་ཙ་ན་གསལ་ལ་མ་ཆགས་ཤིང་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཉམས་འབྱུང་། རོ་གཅིག་གི་ཉམས་ཀྱང་དེ་རང་ཡིན། ཕྱི་ཡི་ཡུལ་གཉིས་མེད་དུ་རྟོགས་པའོ། །རང་སེམས་ཆོས་སྐུར་ལྷན་གྱིས་རྟོགས་ན་བསྒོམ་དུ་མེད་པའོ། །གཅིག་ཆར་བའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་ནི་བླ་མས་ངོ་སྤྲད་པ་ཙམ་གྱིས་སྤྲོས་བྲལ་འཆར་རོ། །རིམས་ཀྱིས་པ་ལ་ནི་གོམས་པ་ལས་འཆར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟེང་ན་གདའ། དད་ལྡན་གཡོ་མེད་གང་ཟག་གིས། །སྒྲུབ་ལ་ནན་ཏན་གཙོར་བྱས་ན། །དེ་ཡི་ལག་ན་བྱང་ཆུབ་འདུག །ཅེས་གསུངས་སོ། །བག་ཆགས་ཀྱི་དྲི་མ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བ། རིན་པོ་ཆེ་པས་བྱར་མོ་སྦས་སྟོན་ཕུག་ཏུ་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།
༄། །བླ་མའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན།
བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

这是对您提供的藏文内容的完整直译成简体中文：
于此不散乱受用即是行为。若了悟自心即见法身。在因的阶段就会产生果。若了悟此性则生起色身。奇哉！虽然诸法本是平等，未证悟者无法理解。为了遮遣常断二边，故宣说方便与智慧。为了遣除平常执著，以及成就双运证悟，故宣说生起次第。为了将气心纳入中脉，以及在相续中生起光明，故解说圆满次第。这自觉智慧光明，因先前未生故今不灭。超越有无二边，远离常断二边。无法执取而明显。因为是智慧，故远离生灭。离戏论、以乐为本性。无所缘对境，本性明晰。安住无法执取之乐的体验。空性智慧明晰成就的体验。了知显为本性空性的体验。不需勤勉本来安住的体验。无希望恐惧获得果位的体验。无聚散故无二的体验。无否定肯定故离欲的体验。义理与心相遇极为奇妙。由于从根本生起定解，故无变化之虑。由于知晓一切虚妄，故无执著之惧。由于知道分别念是心，故远离取舍二边。由于烦恼即是智慧，故不需依靠对治。若如此了悟自心，则法身任运成就。虽说多种方法，但对所缘专注不散乱即可成就，因此方法之最上即是不散乱。
觉知有愿意驯服的和不愿意驯服的两种
又，尊者说：觉知有愿意驯服的和不愿意驯服的两种。愿意的是：从一开始起伏就少，当专一在相续中生起时，会显现清晰纯净的体验，能够从内心引发净信。因无分别念而生疑虑。体验有时明晰开阔，有时则觉知失去湿润，感觉根本没有禅修。有时会受到无记分别念的迷乱干扰。无论出现何种好坏体验，都应认出心的本性，不加改造地熟习，就会显现为离戏，如前所说会有些好坏体验，但一切时无间断地了悟将会通达极其深细的境界，由于心中确定，不会产生疑虑和恐惧。无论生起何种好坏的觉知体验，若不舍弃自己本然的觉知而予以保持，不知不觉中禅定会自然成就，那时会生起明晰无执著无贪恋的体验。一味的体验也就是这个——了悟外在对境为无二。若顿然了悟自心为法身，则无须修持。顿悟根基之人，仅通过上师的直指就能显现离戏。渐次根基之人则通过熟习而显现。一切都在精进之上。具信不动之人，若以修持为要，菩提就在他手中，如是所说。
清净习气垢染所著，由尊者于雅摩贝吞福洞所作，圆满。
上师的特征是怎样的
顶礼诸位至尊上师。


 །བླ་མའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། ཆོས་དྲུག་དང་ལྡན་ན་ཡིན་ཏེ། གང་ཞེ་ན། དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པ་ཉམས་པ་མེད་པའི་གཞི། སློབ་པའི་དམ་ཚིག་དང་། མི་སློབ་པའི་དམ་ཚིག་གོ །
1-19-11a
ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་པྲཛྙཱའི་གཞི། ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཚིག་བསྐྱེད་ནུས་པ། བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དོན་བསྐྱེད་ནུས་པ། བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སློབ་མ་དེའི་རྒྱུད་ལ་དམིགས་པ་ཉེ་བར་འཛིན་ནུས་པའོ། །ཕན་སེམས་དང་ལྡན་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གཞི། རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་དོན་གྱི་གཞི། བཟོད་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་སྐྱོ་དུབ་མེད་པ། པ་དང་ལྡན་པ་འཁྲུག་པ་མེད་པའི་གཞི། བརྒྱུད་པ་ཞལ་ནས་ཞལ། སྙན་ནས་སྙན། ཐུགས་ནས་ཐུགས་སུ་བརྒྱུད་པ། པ་དང་ལྡན་པ་བྱིན་རླབས་ཀྱི་གཞི། དེ་ཡང་བརྒྱུད་པ་ལ་བཞི་ཡིན་གསུང་། བརྒྱུད་རྡོ་རྗེ་འཆང་ནས་བརྒྱུད་པ་མ་ཆད་པ། སོ་ལ་མ་ཞུགས་པ། པ་དང་བརྒྱུད་པར་འབྲེལ་བ། བརྒྱུད་པ་དང་སྒྲར་གོང་མ་རྣམས་ཀྱིས་འོག་མ་རྣམས་ལ་སྙན་ནས་སྙན། འབྲེལ་བ། སྒྲ་དང་ལུང་དུ་འབྲེལ་བ། ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་ཚིག་ལ་ལྷད་མ་ཞུགས་ཤིང་། ཚིག་གི་དོན་རྒྱུད་དང་སྦྱོར་ཤེས་པ། ལུང་དང་བྱིན་རླབས་སུ་འབྲེལ་གོང་མ་གོང་མའི་འོག་མ་འོག་མ་བྱིན་གྱིས་རློབ་ནུས་པའོ།། བའོ། །བཟོད་པ་དང་ལྡན་པ་འཁྲུག་པ་མེད་པའི་གཞི་ལ་གཉིས། གཞི་མི་འཁྲུག་པ་དང་། སྦྱོར་བ་མི་འཁྲུག་པའོ། །དང་པོ་གཞི་མི་འཁྲུག་པ་ནི། ཁྲོ་བ་དང་འཁོན་དུ་མི་འཛིན་པའོ། །སྦྱོར་བ་མི་འཁྲུག་པ་ནི། བསྒོམ་པའི་དུས་སམ། བྱ་བ་གཞན་གྱིས་ཐུགས་བྲེལ་བའི་དུས་སུ་ཆོས་ཞུ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ། དེ་ལྟ་བུའི་དུས་སུ་ཆོས་ཞུས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་ཁྲོ་བའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བླ་མ་ལ་སློབ་མ་ཇི་ལྟ་བུ་བསྟེན་ཞེ་ན། ཆོས་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཅིག་དགོས་གསུང་། བླ་མའི་ལས་དང་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བླ་མ་ཇི་ལྟར་བཞེད་པ་བཞིན་བསྒྲུབ་པ་དང་། བླ་མ་དེ་ལ་མིག་འབྲས་བཞིན་གཅེས་པར་བལྟ་བ་དང་། བླ་མ་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་བཞིན་ཉན་ལ། ཐ་ན་བརྫུན་ཅིག་གསུངས་ཀྱང་བདེན་པར་འཛིན་པའོ། །
1-19-11b
དེ་ལྟ་བུའི་བླ་མས་ཆོས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་གསུང་ཞེ་ན། བྱིན་རླབས་རྣམ་པ་གསུམ་བྱ་གསུངས་ཏེ། སྣང་བ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི། ཕྱི་གཟུང་བའི་ཡུལ་འཆད། སེམས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི། ནང་འཛིན་པའི་སེམས་དོན་འཆད། བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ། །སྣང་བ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ལ་གསུམ་། སྣང་བ་རྒྱས་གདབ་པ། སྣང་བ་དབང་དུ་བསྡུ་བ། བདེ་བ་རོ་མཉམ། སྟོང་པར་རོ་མཉམ། གཉིས་མེད་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་རོ་མཉམ། སྣང་བ་རྩད་གཞི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལ་ཅིར་ཡང་སྣང་བ་ལ་རིས་སུ་མི་བཅད་པར་ཤེས་པའོ།། ནས་བཅད་པའོ། །དང་པོ་སྣང་བ་རྒྱས་གདབ་པ་ལ་གསུམ། དབང་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཆུ་དང་ཆབ་རོམ་ལྟ་བུའོ།། པོ་རབ་ལ་གཉིས་མེད་ཐུག་ཕྲད་དུ་བྱ་བ་དང་། དུ་མ་རོ་སེམས་སྣ་ཚོགས་སུ་དཀར་དམར་དུ་སྣང་ཡང་དུ་མ་རོ་གཅིག་ཏུའོ།། གཅིག་ཏུ་བྱ་བ་དང་། སྣ་ཚོགས་དོན་མཐུན་དུ་བྱ་བའོ། །སེམས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ལ་ལྔ། སེམས་ལ་མཐོ་དམའ་མེད་པ། ཡངས་དོག་མེད་པ། ཐོག་མཐའ་མེད་པ། ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ། ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་སེམས་དང་པོ་གང་ནས་བྱུང་། ཐ་མ་གར་འགགས་རྩད་བཅད་པ་སྟེ། འདིར་དེ་གཉིས་དང་བྲལ་བའོ། །ཡངས་པ་སྐྱེ་མཆེད་མུ་བཞི་ནས་དོག་པ་རྩ་རླུང་བསྒོམ་པ་སྟེ་འདི་དེ་གཉིས་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་མི་འོང་། ཇི་སྲིད་དུ་གཉིས་འཛིན་དང་མ་བྲལ་བར་ཚོགས་བསགས་པ་ལ་བརྟེན་དགོས། དེ་ཡང་ཏཻ་ལོ་པས་གསུངས་པ་དེ་ཡིན། སྣང་བ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་འདི། །སྐྱེ་བ་མེད་པར་མ་རྟོགས་པས། །ཚོགས་གཉིས་ཤིང་རྟའི་འཁོར་ལོ་དང་། །འབྲལ་བར་མ་བྱེད་ནཱ་རོ་པ། །ཞེས་ཟབ་ཐག་མ་གསུངས་པ་དེ་ཡིན། རྗེན་པ་དེ་ལས་བྱུང་ཐབས་མེད་གསུང་ངོ་། །སེམས་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟར་ཚོལ་ཞེ་ན། དེ་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་ཡང་མ་མཐོང་བའོ།

这是对您提供的藏文内容的完整直译成简体中文：
上师的特征是怎样的呢？具有六法即是上师，哪六法呢？具有誓言是无失坏的基础，有学道的誓言和无学道的誓言。
具有闻法是般若的基础，以闻慧能够生起语言，以思慧能够生起义理，以修慧能够在弟子相续中持住所缘。具有利他心是大乘的基础。具有证悟是义理的基础。具有忍辱是为众生事业无疲厌。具有无扰乱是不生嗔恨的基础。具有传承是加持的基础，所谓传承有四种，他说。从金刚持以来传承不间断、未混入他见、与传承相连、传承和声教相续：上师们对下师从耳传耳，与声和教法相连：能够不掺杂解说的词句，并能将词义与续部相结合，与教法和加持相连：上上能够加持下下。具有忍辱是无扰乱的基础，分为两种：基础不扰乱和行为不扰乱。首先，基础不扰乱是不生嗔恨和怨恨。行为不扰乱是：在修持时或因其他事务而忙碌时，对于不应请法的人在这样的时间请法等情况不生嗔恨。
弟子应如何依止这样的上师呢？需要具备三种法，他说。对上师的事业和行为等，如上师所愿而成办；视上师如同眼珠般珍贵；如上师所言而听从，即使上师说了妄语，也视为真实。
这样的上师应当宣说什么样的法呢？应当作三种加持，他说。加持显现是：讲解外在所取境。加持心是：讲解内在能取心的义理。自加持。加持显现有三种：遍满显现、摄持显现、平等味。空性平等味、无二平等味、不作意平等味，知道显现的根源什么都不是，但显现为一切，不被划分为种类。首先，遍满显现有三种：殊胜根器者将无二直接体验，多味一体：心显现为各种白红色等，但本质上是多味一体，显现种种义相符。加持心有五种：心无高低、无宽窄、无始终、遍及一切、不堕偏颇。首先，中观见解探究心的最初从何而来，最终于何处灭，这里远离这两者。宽泛是修持处所四边，狭窄是修持脉气，这里远离这两者。仅此还不够，只要未离二执，就需要依靠积累资粮。正如德洛巴所说："此显现缘起，因未证无生，勿离二资粮，车轮那洛巴。"这就是所说的究竟义。除此之外别无他法，他说。
如何寻求心的义理呢？即是未见其形状、颜色等等。
;


 །འོ་ན་ཇི་ལྟར་མཐོང་ཞེ་ན། ཅི་ཡང་
1-19-12a
མ་མཐོང་སྟེ་མ་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་མཆོག་གོ། དེ་མཐོང་ན་ཇི་ལྟར་བཞག་ཅེ་ན། སྤྲིན་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟར་བཞག །རླབས་དང་བྲལ་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལྟར་བཞག །རླུང་དང་བྲལ་བའི་མར་མེ་ལྟར་བཞག །དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་འབྲས་བུ་ལ་རེ་བ་མི་འོང་། འཁོར་བ་ལ་དོགས་པ་མི་སྐྱེ། མཉམ་པ་ཉིད་ལ་རྩོལ་བ་མི་བྱའོ། །དེ་ཅི་སྟེ་བྱས་པ་ལ་འབྲས་བུ་ལ་རེ་བ་མེད་དེ་སེམས་ཉིད་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་སྐུ་ཡིན་པས། དེ་ལས་གཞན་འདོད་རྒྱུ་མེད་གསུང་ངོ་། །འཁོར་བ་ལ་དོགས་པ་མེད་དེ་ཆོས་སྐུ་རང་དང་འཁོར་བ་གཉིས་མེད་དུ་ཤེས་པས་ན་དོགས་པ་མེད་དོ། །མཉམ་པ་ཉིད་ལ་རྩོལ་བ་མེད་དེ། ཆོས་སྐུ་རྟོགས་ནས་གཞན་འདོད་རྒྱུ་མེད་གསུང་ངོ་། །དེ་ནི་བླ་མ་མི་ལའི་གདམས་ངག་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་བྱོན་ཡང་དེ་ལས་ལྷག་པ་མི་འོང་གསུང་ངོ་། །ཡང་ན་བླ་མ་དེ་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ་གང་ཞེ་ན། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དད་པའི་བདག་ཐོབ་པ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཐོབ་པ། ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་ངེས་པའི་བདག་ཐོབ་པ། ཟང་ཟིང་མེད་པར་འགྲོ་ལ་ཆོས་སྟོན་ནུས་པའོ། །ཡང་ན་བཀའ་གདམས་པའི་དགེ་བཤེས་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ལྟར། རང་ཡང་སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་ལས་ལོག་ནས་གཞན་ཡང་སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་སྤོང་དུ་འཇུག །རང་ཡང་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་ལ་གཞན་ཡང་དེ་བསྒོམ་དུ་འཇུག་པ་དེ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་གསུང་། དེ་ལས་ལོག་པ་ནི་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་གསུང་ངོ་།། །།
༄། །སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པས་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་བ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བསམས་ལ་བློ་ངེས་སུ་གཞུག།
བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པས་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་བ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བསམས་ལ་བློ་ངེས་སུ་གཞུག །
1-19-12b
དེ་ནས་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་དང་། བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བློ་སྦྱངས། དེ་རྣམས་ལ་བློ་ངེས་ན་གོང་མ་སྐྱེ་ལ་མ་ངེས་ན་མི་སྐྱེ་གསུང་། དེ་རྣམས་ལ་བློ་ངེས་པ་ཅིག་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་རྫོགས་པར་བསྟན་དགོས། ལྕགས་རི་བ་ལ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གསུམ་པོ་དེ་མཆིས་ན་སྟོང་ཉིད་རྣལ་མ་ཞིག་རྒྱུད་ལ་སྐྱེའམ་ཞུས་པས། དེ་གསུམ་ཡོད་ན་ཤེས་པ་རྣལ་མ་མ་བཅོས་པ་ཅིག་སྐྱེ་གསུང་། དེ་ཡོད་པ་ལ་ཆོས་གསུམ་པོ་སྐྱེ་གསུང་། དེ་གཉིས་འབྲལ་མ་མྱོང་བ་ཡིན་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་གསུང་། གཞན་དོན་དུ་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་འབྱུང་། ཆོས་སྐུ་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ་ལམ་སྨོན་ལམ་གྱི་གྲོགས་ཡིན། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དངོས་པོ་དང་མཚན་མ་མ་ཡིན། ལམ་དངོས་དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་གསུང་། དེ་རྟོགས་དགོས་གསུང་ངོ་། །དེ་ཡང་དབང་པོ་རབ་ཅིག་ལ་བསྟན་པས། རྒྱ་མཚོ་ལྟར་ཟབ་པའི་མན་ངག །ཤིང་རྟ་ལྟར་གར་ཡང་བསྒྱུར་དུ་བཏུབ་པའི་མན་ངག །ནམ་མཁའ་ལྟར་ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་མན་ངག །རིན་པོ་ཆེ་ལྟར་འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་པའི་མན་ངག །རལ་གྲི་ལྟར་རྣོ་ཞིང་གཅོད་པའི་མན་ངག་སྟོན་དགོས་གསུང་། དང་པོ་ནི། ཅིག་ཆར་བ་དང་རིམས་ཀྱིས་པའོ།

这是对您提供的藏文内容的完整直译成简体中文：
那么如何见到呢？什么也没有见到，而没有见到的这个本身就是最高的见地。见到后如何安住呢？如无云的虚空般安住，如无波的大海般安住，如无风的明灯般安住。如此了悟则不会对果位生起希望，不会对轮回生起顾虑，不会对平等性做出勤勉。为什么做了却不希求果位呢？因为如此了悟心性本身就是法身，除此之外没有其他可求之物，他说。不顾虑轮回是因为知道法身自体与轮回无二，所以没有顾虑。对平等性不勤勉，是因为了悟法身后无他可求，他说。这是米拉日巴上师的教授，即使佛陀降临也不会超过这个，他说。
或者说，上师需要具备四种法，是哪四种呢？对三宝获得信仰心，对众生获得悲悯心，对甚深法获得确信心，能够无私地为众生讲法。或者，按照噶当派格西们的传统，自己远离罪业不善，并引导他人舍弃罪业不善；自己修持慈悲菩提心，并引导他人修持，这样的人是善知识，他说。与此相反的则是不善知识，他说。
欲求成佛者应当反复思维暇满难得，令心确信。
顶礼诸位至尊上师。欲求成佛者应当反复思维暇满难得，令心确信。
然后修习轮回过患和慈悲菩提心。对这些确信则上位[境界]会生起，不确信则不生起，他说。对这些已确信者，应当完整教授成佛之道。当问察瓦巴：若具慈等三法，能否在相续中生起真正的空性？他回答说：若有这三者，则能生起未经造作的本然觉知。具有这个则三法会生起，他说。这二者从未分离，是相互依存的法，他说。为利他而生起两种色身。虽然未动摇法身，愿道是助伴。世俗菩提心并非实体和相，真正的道路是胜义菩提心，他说。应当了悟这个，他说。
此外，对上根者传授时，应当教授：如海洋般甚深的口诀，如车乘般可任意驾驭的口诀，如虚空般广阔的口诀，如珍宝般满足所欲的口诀，如剑般锐利割断的口诀，他说。首先是顿悟和渐次。


 །ཅིག་ཆར་བ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དོན་ཅིག་ཆོད་དུ་སྟོན་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉུག་མའི་དོན་དེ་འདི་ལྟ་བུ་ཅིག་ཡིན་ཞེས་ཚིག་ཉུང་ངུས་སྟོན་གསུང་། རིམས་ཀྱིས་པ་ལ་ནི་རིན་པོ་ཆེའི་ཡན་ལག་དང་ལོ་མའི་སྒོ་ནས་སྟོན། ཐ་སྙད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བགྱིས་ཏེ་དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དང་། གྱད་ཀྱི་ནོར་བུ་དང་རིགས་དང་ལྡན་པའི་དུག་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་གོ་བར་བྱེད་གསུང་ངོ་། །ལྟ་བ་འདོད་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བ།
1-19-13a
བསྒོམ་པ་གོལ་ས་གཉིས་དང་བྲལ་བ། སྤྱོད་པ་སྔ་ཕྱི་གཉིས་དང་བྲལ་བ་བསྟན་གསུང་། གཉིས་པ་ནི། སྣང་བ་དང་སེམས་ཐ་མི་དད་པར་མང་པོའི་སྒོ་ནས་སྟོན། གསུམ་པ་ནི། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་རྟོགས་པའི་མན་ངག་བསྟན་གསུང་། བཞི་པ་ནི། འགྲོ་བ་དང་ནི་ཆེས་འགྲོ་བ། །བླ་ན་མེད་པར་འགྲོ་བ་གསུམ། །བླ་མ་དབང་དང་བྱིན་རླབས་གསུམ། །སྒོམ་པ་ཉམས་མྱོང་རྟོགས་པ་གསུམ། །ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ཅིར་ཡང་སྣང་། །སྣང་ཡང་མ་གྲུབ་ངོ་བོ་ཉིད། །བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སོ། །ལྔ་པ་ནི། གཅིག་ཆོད་དུ་སྟོན་པའི་མན་ངག་ཡིན་ཏེ། མ་སྐྱེས་པ་མ་འགགས་པ་ཉིད་དོ། །ཉམ་ང་མེད་པའི་རྟོགས་པ། ཕྱོགས་ཆ་མེད་པའི་སྒོམ་པ། བློ་ལས་འདས་པའི་སྤྱོད་པ་ཅན་ནོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་གལ་ཆེ་བས་སྙིང་རྗེ་དང་མ་བྲལ་བར་བྱ་གསུང་ངོ་།། །།
༄། །ཚེ་གཅིག་ལུས་གཅིག་གིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་བཤད་པ་བདེན་ནམ་ཞུས་ལན།
བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་གསུམ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཏནྟྲ་ནས། ཚེ་གཅིག་ལུས་གཅིག་གིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་བཤད་པ་བདེན་ནམ་ཞུས་པས། དེ་དགོངས་པ་ཡིན་གསུང་། གང་ལ་ན་ཆོས་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཅིག་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་བདུན་པ་ཡིན་པ། འདོད་པའི་ལྷ་ཞལ་མཐོང་བ། སྨན་བཅུད་ལེན་གྲུབ་པའོ། །དེ་ནི་བླ་མ་མང་ཡུལ་བས་གསུང་སྐད། བླ་མ་མི་ལ་ལ་ཞུས་པས། རྒྱུད་ནས་བཤད་པ་དེ་བདེན་གསུངས་ནས། བླ་མ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་དང་། སློབ་མ་མཚན་ཉིད་ལྡན་པ་ཅིག་ཕྲད་ནས། བརྩོན་འགྲུས་འབར་བའི་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་བསྒྲུབས་ན་ཐོབ་གསུངས་སོ།། རབ་སྐྱེ་བ་འདི་ལ་སངས་རྒྱ། འབྲིང་བར་དོ། ཐ་མ་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་སངས་རྒྱ། དེ་ལ་སངས་
1-19-13b
མ་རྒྱ་ན་དམ་ཚིག་གི་སེལ་ཞུགས་པས་ཅིས་ཀྱང་དམྱལ་བར་འཁོར་གཅིག་སྐྱེ། ཡང་ལྕགས་རི་བ་ལ་ཇོ་བོ་གང་ལྟར་བཞེད་ཞུས་པས། ཇོ་བོ་བླ་མ་རྗེ་བཙུན་དང་མཐུན་པར་བཞེད་གསུངས། དེ་ཡང་གསང་སྔགས་གྲོད་པ་ཁ་བསྡུས་པ་འདྲ་བ་ཡིན་གསུངས་ནས། ཚོགས་ལམ་ནས་ས་དང་པོ་བསྡུས་པ་ཡིན་སྐད། དེ་ཉིད་བཀྲོལ་ན་གྲུབ་པ་གནས་པའི་དོན་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ། ངེས་པ་གྲུབ་པ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟ་བུ། གྲུབ་པའི་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ། གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་མཁའ་འགྲོ་མའི་དམོད་སྔགས་ལྟ་བུའོ། །ལྟ་བའི་དཔེ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཡིན། དོན་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་སེམས། སྒོམ་པའི་དཔེར་རིན་པོ་ཆེ་ལས་དགོས་འདོད་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ལྟར། བསྒོམ་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ནམ་མཁའ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ལྟར་སེམས་ཀྱང་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པར་བསྒོམས་པས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་། དེ་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་བསྒོམས་པས་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བདེ་ལེགས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་ངོ་། །སྤྱོད་པའི་དཔེ་རྒྱལ་པོ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་བཀའ་རྟགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཡོད་པས། དེ་བསྐུར་ན་ཙཽ་ར་བ་ལ་སོགས་པ་མི་འཇིགས་ཀྱི་སྟེང་དུ་གཞན་གྱི་འཇིགས་པ་ཡང་བསྲུང་བར་བྱེད་དོ།

这是对您提供的藏文内容的完整直译成简体中文：
对顿悟者传授大手印的要义一次而断，即以简短的语言教导："俱生智慧本然之义是这样的"，他说。对渐次者则通过珍宝的枝叶之门来教导。通过术语的方式进行，例如以虚空、力士的宝珠、具种性的毒等方式来使人理解，他说。教导远离二种欲望的见解，远离二种偏失的修行，远离前后二边的行为，他说。第二是：通过多种方式教导显现与心不二。第三是：教导四印契了悟为大手印的口诀，他说。第四是：进入、善入和无上入三种，上师、灌顶和加持三种，修习、体验和证悟三种。非为一物却显现为万物，虽然显现却无自性，通过生起次第和圆满次第两者。第五是：一次性教导的口诀，即无生无灭性。无畏惧的证悟，无偏向的修持，超越心识的行为。在这一切中悲心极为重要，故不应远离悲心，他说。
一生一身能否获得大手印成就的问答
顶礼尊贵上师。见修行三者：对于大乘密咒续中所说的一生一身能获得大手印成就是否真实的提问，回答说那是密意，他说。针对的是具有三法的人，这也是密意：即是第七世转生者，见到欲界天神面容者，成就药物精华者。这是芒域巴上师所说。向米拉日巴上师请教，他回答说续部所说是真实的，若具德上师与具德弟子相遇，以燃烧精进力修持则能获得，他说。上等者今生成佛，中等者中阴成佛，下等者来世成佛。若未能成佛，因有誓言间隔，必定会在地狱中转生一次。又向察瓦巴请教，若依据尊者怎么认为？他回答说尊者与至尊上师见解一致。他说密咒如同收紧的囊袋，据说是从资粮道到初地的浓缩。若开显此义，则稳固成就的义理如虚空，确定成就如如意宝，具备八支成就如大国王，具足成就果位如空行母的咒诅。见解的比喻如虚空般单一，实义是密咒见解的心。修持的比喻如珍宝能生一切所需，修持的功德也是如此。如同虚空无所形成，修持心也无所形成则一切都会生起。同样，修持生起圆满二次第，则世间和出世间的一切福祉都会生起。行为的比喻是国王，他拥有表示权威的印章，持有此印不仅自己不惧盗贼等，也能保护他人免于恐惧。


 །དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་མང་པོ་ཡོད་ཀྱང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་ཀྱིས་མི་གནོད་ཀྱི་སྟེང་དུ། ལམ་དུ་ཁྱེར་བས་དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར། ཉོན་མོངས་པ་རེ་རེ་ལ་གཉེན་པོ་རེ་རེ་བསྒོམས་པས་དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཏུ་འཆར་གསུང་ངོ་། །འབྲས་བུའི་དཔེ་དམོད་སྔགས་ཀྱི་དོན་ཚེ་ཅིག་ལུས་གཅིག་གིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐོབ་གསུང་ངོ་། །དམོད་སྔགས་ལ་བསྙེན་པ་མི་དགོས་པར་གྲུབ་པ་ལྟར། འབྲས་བུ་ཚེ་གཅིག་ལུས་གཅིག་གིས་འགྲུབ་
1-19-14a
གསུང་ངོ་། །བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་བརྒྱུད་མི་དགོས་གསུང་ངོ་། །དེ་རྟོགས་པའི་སྒོམ་ཆེན་པ་ནི་ཆོས་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཅིག་དགོས་གསུང་ངོ་། །གང་ཞེ་ན། ཉམ་ང་མེད་པའི་རྟོགས་པ། ཕྱོགས་ཆ་མེད་པའི་སྒོམ་པ། བློ་དང་བྲལ་བའི་སྤྱོད་པའོ། །ཞེས་གསུང་ངོ་།། །།
༄། །དགེ་བཤེས་བྱ་ཡུལ་བ་ལ་ཞུས་ལན།
དགེ་བཤེས་བྱ་ཡུལ་བ་ལ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུས་མ་ཟིན་པའི་སྐྱབས་འགྲོ་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་ཚད་བྱས་ན་གར་ཕྱིན་ཏེ་མཆི་ཞེས་ཞུས་པས། ངེད་ལ་ལོག་ཤེས་སུ་བྱེད་གསུང་། རྟག་ཏུ་ཡིད་ལ་བྱ་བའི་ཆོས་བཞི་ཡིན་གསུང་། གང་ཞེ་ན། རྟག་ཏུ་བླ་མ་ཡིད་ལ་བྱས་པས་བྱིན་རླབས་འབྱུང་བ་ཡིན། རྟག་ཏུ་སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུར་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་མི་རྟོག་པ་བསྒོམ། རྟག་ཏུ་རང་སེམས་བླ་མར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པའི་ལས་སྤང་། རྟག་ཏུ་བདག་དང་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སེམས་ཉིད་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ། བརྒྱའམ་སྟོང་དུ་བྱེད་པའི་སྐྱེ་འཆིའི་རེ་མོས་འདིས་ཀྱང་ཅི་བྱེད་གསུང་ངོ་། །བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་གསུམ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས། སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞིར་རྣལ་མར་མ་ཡེངས་པར་སྒོམ་གསུང་། དེ་གསུམ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་བྱ་གསུང་། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་རྟོགས་པར་འདོད་ན། བཀའ་གདམས་པ་ལྟར་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྤུངས་པས་ཀྱང་མི་འོང་གསུང་། རྣལ་འབྱོར་པ་བཞིན་གྲོང་ཁྲོད་འགྲིམས་པས་ཀྱང་མི་འོང་། འོ་ན་བྱས་པས་རི་ཁྲོད་དང་ནགས་ཁྲོད་འགྲིམས་པ་ལ་སྐྱེ་གསུང་ངོ་། །སཾ་བཱུ་ཊི་ལས། རྣམ་རྟོག་མ་རིག་ཆེན་པོ་སྟེ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ཁྲིད་བྱེད་ཡིན། །རྟོག་མེད་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་ན། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྟོགས་མེད་གསལ། །ཞེས་གསུངས་སོ།། །།
1-19-14b
༄། །སེམས་ཉིད་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་ཆོས་སྐུ་མངོན་དུ་འགྲུབ།
བླ་མའི་ཞབས་ལ་གུས་པས་འདུད། ཞལ་ནས། སེམས་ཉིད་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་ཆོས་སྐུ་མངོན་དུ་འགྲུབ། དེ་ལས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་འབྱུང་བ་དེ་རྒྱུ་ཅི་ལས་བྱུང་། ཡིན་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རྒྱུ་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསགས་ནས་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དུས་སུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པས། འབྲས་བུ་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་འབྱུང་། གང་ཡིན་ན་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན། གཟུགས་སྐུ་ལོགས་ནས་མ་བྱུང་། དེ་ཡང་སེམས་ཅན་བསོད་ནམས་བསགས་པ་སྣང་བ་དག་པས་གཟུགས་སྐུ་དེ་མཐོང་གིས་བསོད་ནམས་མ་བསགས་པས་ནི་མི་མཐོང་། འོ་ན་གཟུགས་སྐུ་ལོགས་ནས་མ་བྱུང་བར་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ཡིན་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་སམ་ཡོན་ཏན་མི་དགོས་པར་ཐལ་ཟེར་ན། དེ་འདོད་ཐོག་ཡིན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཀྱང་མི་འདོད། སངས་རྒྱས་ཀྱང་གཞན་ནས་མི་འདོད་དེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ང་རང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཡིན་ན། འོ་ན་སེམས་ཅན་སྣང་བ་མ་དག་པས་ཀྱང་མཐོང་བར་ཐལ། ཅི་སྟེ་ན། སངས་རྒྱས་ལ་ཉེ་རིང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

这是对您提供的藏文内容的完整直译成简体中文：
同样地，虽有众多烦恼，但通过密咒的方便，不仅不受损害，而且将其纳入道中，则会显现为智慧即本智。通过对每一种烦恼修持每一种对治，则会显现为智慧，他说。果位的比喻是咒诅的意义，一生一身可获大手印，他说。如同咒诅不需修持便可成就，果位在一生一身中可成就，他说。不需经过无数劫的轮回，他说。了悟此的修行者需具三法，他说。哪三法？无畏惧的证悟，无偏向的修持，离分别的行为。如是所说。
向格西雅玉巴的请教回答
向格西雅玉巴请教："若未以幻化观摄持的皈依等所作的一切成就将去向何方？"他回答说："你对我产生邪见。"有四种应常在心中修持的法，他说。哪四种？常常忆念上师则生起加持。常常了悟一切显现与有为法为法身后修持无分别。常常了知自心为上师后舍弃损害众生的行为。常常将自己与三界一切众生的心性视为同一体性，[如此]即使百或千次生死轮替又有何用？他说。乐明无分别三者是心的本性，所以应在四种威仪中不散乱地如实修持，他说。应将这三者视为一体，他说。若要证得止观，依照噶当派那样合修也不会成功，他说。像瑜伽士那样游荡城市也不会成功。那么应当如何？[通过]游荡山林丛林而生起，他说。《三昧耶续》中说："分别念是大无明，引导入轮回大海。若安住无分别定，如虚空般无执著明朗。"如是所说。
心性了悟之时法身现前成就
恭敬顶礼上师足下。上师说：心性了悟之时法身现前成就。从此生起两种色身，其因从何而来？本质是什么呢？因：积累无量资粮后，最后有菩萨时为众生发愿，果即生起二种色身。是什么？是心的显现。色身不是从外部生起的。又，众生积累福德，显现清净，则能见到此色身；未积福德者则不能见到。若问："若色身不从外部生起而是众生的显现，则岂不是不需要佛的加持或功德？"回答：就是这样。我们既不需要佛的加持，也不承认佛在他处，因为佛就是我自己。又，若二色身是佛的加持，那么显现不清净的众生也应能见到，为什么？因为佛无亲疏之别。


 །ཇི་ལྟར་ཡིན་ན་རང་གི་བསོད་ནམས་བསགས་པ་ལས། སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པས་མཐོང་བ་ཡིན་གྱིས་མ་བཏབ་ན་མི་མཐོང་། འོ་ན་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་པོ་དེ་མྱང་འདས་ཡིན་ནམ་འཁོར་བ་ཡིན་ཞེ་ན། ས་དང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་སེམས་ཅན་སྣང་བ་དག་པས་མྱང་འདས་སུ་མཐོང་། སྣང་བ་མ་དག་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་བར་མཐོང་། འོ་ན་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་པོ་དེ་དོན་དམ་ནམ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཞེ་ན། དོན་དམ་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཡིན། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ནི་འགྱུར་བའི་
1-19-15a
ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་སྐུ་སྟོང་པ་ལ་སྐུ་རུ་འབོད་པ་ཅི་སྟེ་ཞེ་ན། ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་ཆད་མེད་པས་ན་སྐུའོ། །གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ལ་སྐུ་རུ་འབོད་པ་ཅི་སྟེ་ཞེ་ན། སྤྱིར་ཚད་མར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་གཟུགས་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྐུར་གྱུར་པས་ན་སྐུ་ཞེས་བྱའོ། །ས་དང་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་དུ་རྟོགས་ཏེ། ས་དང་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཅིག་གིས་སྐད་ཅིག་ལ་སེམས་ཅན་བརྒྱའི་དོན་བྱེད་ནུས།སངས་རྒྱས་བརྒྱ་ལ་ཆོས་ཉན། སྤྲུལ་པ་བརྒྱ་འགྱེད། ཞིང་ཁམས་བརྒྱ་གཡོ། །ས་གཉིས་པ་ཡན་ཆད་གཉིས་འགྱུར་གྱིས་ཆེ། སེམས་ཅན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྒྱུད་དག་པ་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་གི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བྱས་པ་མེད་དེ། ས་བཅུ་མན་ཆད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བཞག་པའི་ནུས་པ་ལས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བ་སྤུའི་བུ་ག་གཅིག་གི་ནུས་པ་ཆེ། འོ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནུས་པ་ཅི་ཙམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། སེམས་ཅན་གཅིག་གིས་ཚེ་ཐོག་མེད་ནས་ཐ་མ་དི་རིང་ཡན་ཆད་དུ་ལུས་ཅི་ལྟར་བླངས་པ་དང་། ལས་དགེ་སྡིག་ཅི་བསགས་མཁྱེན་པ་བཞིན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཅི་བསགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མཁྱེན་ནོ། །ཡང་སེམས་ཅན་རེ་རེའི་མདུན་དུ་སྤྲུལ་པ་རེ་རེ་སྤྲུལ་པ་དང་། སྟོང་གསུམ་ཉུང་འབྲུ་གཅིག་ཏུ་བཅུག་ཀྱང་སྟོང་གསུམ་ཆུང་དུ་མ་སོང་ཡུངས་འབྲུ་ཆེར་མ་སོང་བ་མཁྱེན་པ་ལ་སོགས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ། །སངས་རྒྱས་ལ་རྣམ་རྟོག་མི་མངའ་བར་དེ་ལྟ་བུ་འབྱུང་བ་ཅི་སྟེ་ཞེ་ན། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྒྱུད་དག་པ་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་གིས།
1-19-15b
སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བྱས་པ་མེད་དོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རིག་པ། འགག་པ་མེད་པའི་ལམ། གནས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ། ཐོབ་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུའོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རིག་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་ཤིང་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཐག་ཆོད། སྐྱེ་མེད་གཅིག་པུར་བྱས་ན་དེ་ལྟར་འགྲོ་སྟེ། སྐྱེ་མེད་ལ་རིག་པ་ཁོང་སྐྱལ་དུ་གནས་པ་ནི། དཔེ་འོ་མ་ལ་མར་ཡོད་པ་དང་འདྲའོ། །འགག་པ་མེད་པའི་ལམ་ནི། གསལ་བའམ་ཉམས་སུ་མྱོང་རྒྱུ་ཅིག་མེད་ན་ལམ་དུ་མི་འགྲོ་སྟེ། རིག་པའི་ངོ་བོ་ནི་གསལ་ལ་མ་འགགས་པ། དེ་གོམས་པར་བྱས་ན་ལམ་མོ། །གནས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ནི། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཆད་པས་ན་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་སྟེ། མི་མཐུན་པ་ནི་དངོས་པོ་དང་མཚན་མ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་དེ་རྣམས་འཇོམས་པར་བྱེད་དེ། རིག་པའི་ངོ་བོ་རྟོགས་ན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམས་ཤུགས་ཀྱིས་འཆད། དཔེར་ན་མར་མེ་བྱུང་ན་མུན་པ་འབྲོས་པ་བཞིན་ནོ། །ཐོབ་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ནི། མི་མཐུན་པ་རྣམས་ཆད་པར་གྱུར་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལ་ཆོས་སྐུ་འབྱུང་། དེ་ལས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་འབྱུང་བ་ནི་ཐོབ་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུའོ།

这是对您提供的藏文内容的完整直译成简体中文：
怎样的呢？是由于积累自己的福德，最后有菩萨发愿而能见到，若不发愿则不能见到。那么这两种色身是涅槃还是轮回呢？初地以上菩萨和显现清净的众生视为涅槃，显现不清净者则视为轮回。那么这两种色身是胜义还是世俗呢？胜义是无变化的，而两种色身因为是变化的，所以是世俗的。
为何将空性法身称为"身"呢？因为智慧无间断，故称为身。为何将两种色身称为"身"呢？一般而言，所有作为量具的都是色，两种色身因成为佛陀殊胜之身，故称为身。初地以上菩萨了悟能取所取无二，初地菩萨能在一刹那中利益百位众生，听百位佛陀说法，化现百个化身，震动百个刹土。二地以上[能力]倍增。由众生愿力，在清净众生相续中如此显现，而非菩萨所为。十地以下菩萨的能力集合起来，不及佛陀一个毛孔的能力大。
那么佛陀的能力有多大呢？那是不可思议的：如同知道一位众生从无始以来直到今日所受的一切身，所积累的善恶业，同样在一刹那中了知一切众生所积累的一切。又，在每一位众生面前各显现一个化身，以及将三千大千世界纳入一粒芥子中时，三千世界并未变小，芥子也未变大，能知晓这等不可思议之事。佛陀无分别念却能生起如此[能力]，是什么缘故呢？因往昔愿力，在清净众生相续中如此显现，而非佛陀所为。
无生的明觉，无灭的道路，无住的智慧，无得的果位。无生的明觉是：决定一切法本来无生且无生。若仅执著无生则会如此[偏颇]，无生中觉性内存，如同牛奶中有酥油的比喻。无灭的道路是：若无明晰或可体验之物，则不能成为道路；觉性的本质明晰且无灭，熟习此则成为道路。无住的智慧是：因切断一切违缘故称为智慧；违缘即是实体和相等，智慧能摧毁它们；若了悟觉性的本质，违缘自然断除，如同明灯出现黑暗消散一样。无得的果位是：违缘断除的本质中生起法身，由此生起两种色身，这是无得的果位。


 །དང་པོ་དབང་གི་དུས་སུ། དགའ་བ། མཆོག་དགའ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ། དགའ་བྲལ་དང་བཞི་ཡོད་པ་ལས། དང་པོ་དགའ་བའི་དུས་སུ་ཤེས་པ་མི་འཕྲོ་བར་འདུས་པ་དེ་ལམ་མ་ཡིན་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན། གཉིས་པ་མཆོག་དགའི་དུས་སུ་བདེ་བ་རྒྱས་པ་དེ་ཡང་ལམ་མ་ཡིན་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་དུས་སུ་ཐིག་ལེ་གཉིས་ཙམ་པདྨར་ཤོར། གཅིག་ཙམ་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་ནང་དུ་ལུས་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཤེས་བྱའོ། །ཐིག་ལེ་ཤོར་ནས་དག་བྲལ་ཞེས་བྱ་སྟེ།
1-19-16a
གཉིས་མེད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ། རྒྱུད་ནས། མཆོག་གི་མཐའ་སྟེ་བྲལ་བའི་མདུན། །མུན་པ་ལ་ནི་མར་མེ་བཞིན། །དེ་བཞིན་བུས་ཀྱང་ཡིད་ཆེས་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་སྐད་ཅིག་མའི་ཤེས་པ་དེ་དང་། གཏུམ་མོ་བསྒོམ་པའི་ཤེས་པ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ། གང་ལ་ཡང་མ་ཡེངས་པའི་ཤེས་པ་སིང་ངེ་བ་དེ་དང་། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་པའི་མ་ཡེངས་པ་རང་དགའི་ཤེས་པ་དེ་གསུམ་ལ་ཁྱད་ཅི་ཡོད་དེ་གསུམ་ལམ་དུ་འགྲོའམ་ཞེ་ན། རྟོགས་པའི་གང་ཟག་ཅིག་ལ་དེ་གསུམ་ག་ལམ་ཡིན། ཅི་ལྟར་ཁྱད་མེད་ན། རྟོགས་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་དེ་ལ། ཐིག་ལེ་གཉིས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དུས་ན། འདི་ནི་ང་རང་གི་སྔར་གྱི་ཤེས་པ་དེ་རང་ཡིན་པ་འདུག་ན་སྙམ། གཏུམ་མོའི་ཡོན་ཏན་བྱུང་དུས་སུ་ཡང་རང་གི་སྔར་གྱི་ཤེས་པ་དེ་རང་འདུག་སྙམ། དེ་ལས་ལོགས་ནས་མ་བྱུང་བར་ཤེས་པས་ན་ཁྱད་མེད་དོ། །ལམ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ན། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་མཐར་ཐུག་ཡིན། གང་ཟག་མ་རྟོགས་པས་ནི། གཉིས་པོ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ཉམས་མྱོང་ནི་བྱུང་། ངག་ཏུ་བརྗོད་དུ་ནི་མི་འདོད། ལུས་སེམས་བདེ་བས་རྒྱས། དེ་ལ་ཆགས་སྡང་གི་ཞེན་པ་བྱུང་། དེ་ལམ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀ་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་བྱུང་བའི་ཚུལ་ཡིན་པས་འཇིག །དེ་རྟོགས་ལྡན་གྱི་བླ་མ་གཅིག་གིས་ཁྲིད་ནས་ངོ་སྤྲད་ན། གོང་གི་ཡོན་ཏན་ཅན་གཉིས་པོ་མར་ཁྱེར་ནས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པའི་ཐོག་ཏུ་དབབ། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་དམ་ཞེ་ན་མེད། མྱོང་རྒྱུ་ཞིག་བྱུང་ན་དེ་དངོས་འཛིན་ཡིན། འོ་ན་དེའི་ཉམས་དེ་དགག་པར་ནུས་སམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་དགག་
1-19-16b
པར་མི་ནུས། དེ་ལྟ་བུའི་ཤེས་པ་དེ་ལ་གཉིས་མེད་རྟོགས་པའི་ཞལ་ནས། ཁྱེད་རང་གི་དང་པོའི་ཤེས་པ་ཁྱེར་ལ་ཤོག །ཅེས་གསུངས། རྟོག་ཙེ་པའི་ཞལ་ནས། བསྒོམ་དུ་མེད་པ་གཉུག་མའི་ངང་ལ་ཞོག །ཅེས་གསུང་། གཾ་གཱ་དྷ་རའི་ཞལ་ནས། སེམས་ནི་གང་དགའ་ཉིད་དུ་ཐོང་ལ་ཐོང་། །ཞེས་གསུང་། བླ་མ་མི་ལའི་ཞལ་ནས། འབད་རྩོལ་བྲལ་ན་བསྒོམ་པའི་མཆོག །ཅེས་གསུང་། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ངོ་སྤྲད་པའོ། །སེམས་ཉིད་འགྱུར་བ་མེད་པ། རྒྱུན་ཆད་མེད་པ། དུས་ཐམས་ཅད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི། དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ཏུ་མ་གྲུབ་པས་ན་འགྱུར་བ་མེད་པའོ། རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ནི། རིག་པ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པའོ། །དུས་ཐམས་ཅད་པ་ནི། དུས་འདི་ནས་ཡོད་དང་འདི་ནས་མེད་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་སྐྱེས་ཤིང་མི་འགག་པས་ན་དུས་ཐམས་ཅད་པའོ། །སེམས་ཅན་གྲུབ་མཐས་བློ་མ་བསྒྱུར་བ་རྣམས་ལ་རྟོག་པ། གྲུབ་མཐས་བློ་བསྒྱུར་བ་རྣམས་ལ་རིག་པ། རྟོགས་པའི་དུས་སུ་ཡེ་ཤེས་སོ།། །།
༄། །ཐེག་ཆེན་གསང་སྔགས་ལུགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན།
ན་མོ་རཏྣ་གུ་རུ། རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། ཐེག་ཆེན་གསང་སྔགས་ལུགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན། དེ་ལ་འབྲས་བུ་རང་གང་ཡིན་ན། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའམ་ཆོས་སྐུ་ཡིན། དེ་ཉིད་གང་ཡིན་ན། དངོས་པོ་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་གཞི་མ་བཅོས་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་། དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་མ་བཅོས་པར། །རྟོགས་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཅེས་གསུངས་སོ།

这是对您提供的藏文内容的完整直译成简体中文：
最初在灌顶时，有喜、胜喜、俱生喜、离喜四种。首先，喜的阶段觉知不散而聚集，这不是道而是烦恼。第二，胜喜阶段乐受扩展，这也不是道而是烦恼。俱生喜阶段，大约有两滴明点落入莲花，约一滴留在金刚宝内的刹那无分别觉知，这称为智慧所知。明点落下后称为离喜，无二俱生智慧，如续部所言："胜义边际离前，如暗中明灯光，如是子当确信。"此刹那觉知，以及修持拙火的乐明无分别觉知，以及对任何都不散乱的清晰觉知，以及非修持的普通觉知不散乱自然的觉知，这三者有何差别？这三者能否成为道路？对已证悟的人来说，这三者都是道。怎样没有差别？对证悟者来说，在第二明点智慧的时刻，[他会想]"这似乎就是我以前的那个觉知"，在拙火功德生起时也会想"这似乎就是我以前的觉知"，因为了知这并非从别处产生，所以无差别。怎样成为道路？乐明无分别是修持的究竟。未证悟者虽然修持这两者获得了体验，却不愿口头表述，身心被乐充满，由此生起贪嗔执著。这是不是道路呢？不是，因为这两者都由缘而生，是因生果的方式，故会坏灭。若有证悟的上师引导开示，则将前面两种功德带下来，落在普通觉知之上。那么普通觉知中有没有可体验的东西？没有。如果有所体验，那就是执著实体。那么能否否定其体验？即使三世诸佛也无法否定。对这样的觉知，无二证悟者说："带着你最初的觉知来。"朵迟巴说："安住在不可修的本然状态中。"冈噶达热说："随心所欲地放，尽情地放。"米拉日巴上师说："离勤勉即是修持的最胜。"这就是普通觉知的指认。
心性无变化，无间断，一切时，所谓无变化是：因为未形成形状和颜色，所以无变化。无间断是：觉性无间断。一切时是：不是从此时有从彼时无，因为无生无灭，所以为一切时。对于心识未被宗义改变的众生是分别念，对心识被宗义改变者是觉知，证悟时是智慧。
大乘密咒传统是将果作为道
顶礼宝贵上师。尊者说：大乘密咒传统是将果作为道。其中果本身是什么？是大手印或法身。这到底是什么？是事物本质的存在状态，未经改造的基础，如所说："事物的存在状态若不加改造，证悟即是大手印。"
;


 །གཞི་མ་བཅོས་པ་དེ་ལམ་མ་ཡེངས་པ་ཅིག་གིས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་། མ་ཡེངས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ལམ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞི་མ་བཅོས་པ་དེ་ལམ་མ་ཡེངས་པ་ཅིག་གིས་ཉམས་སུ་བླངས་པས། འབྲས་བུ་རེ་དོགས་དང་བྲལ་བ་
1-19-17a
ཅིག་འཆར་བ་ཡིན་གསུང་། དེ་ལྟར་ཡང་། དགག་སྒྲུབ་བྲལ་ནས་སྐུ་བཞི་དབྱེར་མེད་རྟོགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་རང་གི་སེམས་ཐོག་ན་ཉམས་ལེན་དུ་འཁོར་གྱིས་བསྐོར་ནས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ། རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་གསུམ། དེ་ཡང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། དཔེར་ན་སྟོན་ཟླ་འབྲིང་པོ་ཉའི་ཉིན་པར། ནམ་མཁའ་སྤྲིན་མེད་པ་དགུན་གྱི་ཚུབ་མ་ནི་མ་ལངས་པ། དབྱར་གྱི་ན་བུན་དང་སྤྲིན་ཡལ་བ་ལ་བལྟས་པའི་དུས་སུ་སལ་ལེ་སིང་ངེ་བ་ཅིག་འོང་། དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་ཤེས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྔ་མ་ནི་འགགས། ཕྱི་མ་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་དུས་དེར་སལ་ལེ་སིང་ངེ་བ་དེ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། དེའི་ངང་ལ་མི་གནས་པར་དགའ་མི་དགའ་དང་ཡིན་མིན་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་སུ་འཕྲོ་བ་དེ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི། དང་པོ་སྐྱེ་མ་མྱོང་། བར་དུ་གནས་མ་མྱོང་། ཐ་མར་འགག་མ་མྱོང་སྟེ། སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བ་དེ་ཡིན་གསུང་། དེ་ལྟར་ངོ་བོ་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་གསུམ་པོ་དེ་ཡང་རང་གི་སེམས་ཐ་དད་གསུམ་དུ་གནས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྤྲོས་པ་མེད་པ་དེ་ཉིད་སྣང་ཚུལ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་གསུང་། རང་བཞིན་སྐྱེ་མེད་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་ངོ་བོ་བསྒོམ་དགོས། ངོ་བོ་མ་བསྒོམ་པར་རང་བཞིན་སྒོམ་མི་ཤེས་གསུང་། དེ་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་ན། གདན་བདེ་བ་ལ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅའ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ཆོས་དྲུག་དང་ལྡན་པར་བྱས། རང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད། དེའི་རྗེས་ལ་སྣང་སྲིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཡིན། སེམས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་ཐག་བཅད་དེ། རྩིས་གདབ་མེད་པ་རང་གི་
1-19-17b
ངང་ལ་ལྷན་གྱིས་བཞག །སོ་མ་སོ་མ་ནི། ཡིན་མིན་གྱི་རྩིས་གདབ་མེད་པར་འཇོག་པ་སྟེ། བྱ་ཐི་བ་ཚང་དུ་འཇུག་པ་དང་འདྲ་སྟེ། ཚམ་ཚོམ་མེད་པར་བཞག་གོ། མ་བཅོས་པ་ནི་དགག་སྒྲུབ་དང་བྲལ་བར་འཇོག་པ་སྟེ། ཁྱུང་ནམ་མཁའ་ལ་ལྡིང་བ་དང་འདྲའོ། །ལྷུག་པ་ནི། འབད་རྩོལ་དང་བྲལ་བར་འཇོག་པ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་བྱ་བ་བཏང་བ་ལྟ་བུའི་བློ་བདེ་འབོལ་ཏེ་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །བཞག་པ་ནི་སྐྱོན་ཡོན་དགག་སྒྲུབ་མི་བྱ་བར་བཞག་གོ།

这是对您提供的藏文内容的完整直译成简体中文：
未经改造的基础是通过不散乱的道路来修持的，如所说："不散乱是一切佛陀之道路。"通过不散乱的道路修持未经改造的基础，会显现离希望和担忧的果位，他说。如所说："远离遮止和成立，证悟四身不可分。"如此基、道、果三者在自心上作为修行围绕，心的本体、自性、特征三者。其中心的本体是：例如在中秋月圆之日，无云的天空，冬季的风暴未起，夏季的雾气和云层已消散的时候，会有一种清明而明朗的感觉。同样，当自己的知觉中前一刻的分别念已灭，后一刻的分别念未生的那一刻，就是这种清明明朗的状态。心的特征是：在这种状态中不安住，而散逸为喜不喜和是非等各种分别念。心的自性是：最初未曾生，中间未曾住，最后未曾灭，远离生住灭三者，他说。这样，本体、自性、特征三者并非在自心中作为三个不同的东西存在，而是与生俱来无戏论的心以这种方式显现，他说。要证悟自性无生，必须修持本体，不修持本体就无法了解如何修持自性，他说。如何修持？在舒适的座垫上结跏趺坐等，具备毗卢遮那佛的六法，发心为一切众生修持大手印。之后，确信显现和存在的一切法都是自心，心是无生的，不加计度，自然安住在自然状态中。质朴是：不加是非计度而安置，如同鸟进入巢穴，毫无犹豫地安住。未造作是：远离遮止和成立而安置，如同大鹏鸟在天空翱翔。放松是：远离勤勉而安置，如同人放下事业一般，舒适柔软地安置心。安置是：不作过失和功德、遮止和成立而安住。


 མ་བཅོས་ལྷུག་པ་གསུམ་ལ་ཙེན་གྱིས་བཞག །དེ་ལྟར་དམིགས་གཏད་དང་བྲལ་ཞིང་ལྷུག་པར་བཞག་པས་ནི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་གསལ་ལ་གོ་མ་འགག་པས་སལ་ལེ་སིང་ངེ་བ་དེའི་ངང་ལ་ལྷོད་གློད་ཅིང་བསྒོམས། གློད་པ་རབ་ལ་སྒོམ་པ་རབ། གློད་པ་འབྲིང་ལ་སྒོམ་པ་འབྲིང་། གློད་པ་ཐ་མ་ལ་སྒོམ་པ་ཐ་མ་ཅིག་ལས་མི་འོང་མི་སྲིད་གསུང་། དེ་ལྟར་གནས་པའི་ངང་ལ་རྣམ་རྟོག་འཕྲོ་བ་ཞི་བར་བྱ་བ་ནི། དཔེ་ནམ་མཁའ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ། སྤྲིན་གློ་བུར་བ་བྱུང་ཡང་ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་། ཐ་མ་ཐིམ་ཡང་ནམ་མཁའ་རང་ལ་ཐིམ་ཞིང་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལྟར། རྣམ་རྟོག་གློ་བུར་བ་དེ་དང་པོ་བྱུང་ཡང་སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རང་ལས་བྱུང་། བར་དུ་གནས་པ་ཡང་སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རང་ལ་གནས། ཐ་མ་ཐིམ་པ་ཡང་སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རང་ལ་ཐིམ་ཞིང་། སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་པར་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་བསྒོམས་པས། རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པ་བཞིའི་ཉམས་རིམ་གྱིས་འཆར་ཏེ། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གསལ་ལ་གོ་མ་འགགས་པས་སལ་ལེ་སིང་ངེ་མི་འཕྲོ་བར་གནས་པ་དེ་ལ་རྩེ་གཅིག་གི་རྣལ་འབྱོར་ཟེར་བ་ཡིན། དེ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་རྟགས་སུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ལ་ཞེན་པ་ཆུང་དུ་འགྲོ། ཉམས་ཀྱི་མཐོ་དམའ་ཤིན་ཏུ་ཆེ། རེས་སྒོམ་འདི་ལས་ལྷག་པ་མེད་སྙམ་པ་འོང་། རེས་ཤེས་པ་རླན་དང་བྲལ་ནས་ང་ལ་སྒོམ་ཡེ་མེད་པར་འདུག་སྙམ་པ་འོང་
1-19-18a
སྟེ། དེ་ནི་སྣང་བ་ལ་མ་ངེས་པའི་བསམ་གཏན་བྱ་བ་ཡིན་གསུང་། དེ་ལ་མ་ཞེན་པར་གོམས་པར་བྱས་པས་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་གསལ་ལ་རྟོག་པ་མེད་དེ། ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་རྟོགས་པ་དེ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྣམ་འབྱོར་བྱ་བ་ཡིན། དེ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ་སྔར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕྱི་ཤུན་དུ་འགྲོ། ཐ་སྙད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཆོད་ནས་འོང་། དབུལ་པོས་ནོར་བུ་རྙེད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་གསུང་། དེ་ཡང་མ་ཡེངས་པར་གོམས་པར་བྱས་པས་དཀར་དམར་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་སྐྱེ་མེད་རང་བཞིན་དུ་ལྷན་གྱིས་རྟོགས་པ་དེ་དུ་མ་རོ་གཅིག་རྣལ་འབྱོར་བྱ་བ་ཡིན། དེ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་རྟགས་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་ངང་གིས་ཞི་ནས་འོང་སྟེ། སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་སེམས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཤེས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་གསུང་། དེ་ཉིད་གོམས་པས་བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་དང་བྲལ་ཏེ། ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡང་སྐྱེ་མེད་དུ་རོ་གཅིག །ཡུལ་གྱི་དངོས་པོར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་དུ་རོ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་ཏེ། མཉམ་བཞག་རྗེས་ཐོབ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ནི་སྒོམ་དེའི་རྟགས་ནི་རང་སེམས་སངས་རྒྱས་སུ་ལྷུན་གྱིས་གོ། སྣང་བའི་མེ་དབལ་རྩད་ནས་ཞི། ཡོན་ཏན་ཤུགས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ཡིན། མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་བྱ་བ་ཡིན་གསུང་། དེ་ཡང་དུས་བཞི་དང་སྦྱར་ན་རྩེ་གཅིག་གི་དུས་སུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དུས་ཟེར་བ་ཡིན་གསུང་། སྤྲོས་བྲལ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དུས་སུ་བྱ་བ་ཡིན་གསུང་། དུ་མ་རོ་གཅིག་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ཙ་ན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་བྱ་བ་ཡིན་གསུང་། སྒོམ་མེད་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ཙ་ན་རྣམ་པར་དག་པའི་དུས་བྱ་བ་ཡིན་གསུང་།
1-19-18b
རང་གི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ།

这是对您提供的藏文内容的完整直译成简体中文：
在质朴、未造作、放松三者上直接安住。如此远离执著对境而放松安住，则由于觉知的本体明朗而不阻碍，清明明朗的状态中松弛地修持。松弛到极致则修持到极致，松弛中等则修持中等，松弛最低则修持最低，除此之外不可能有其他情况，他说。如此安住的状态中，要平息散乱的分别念：例如天空本性清净，虽有暂时云彩生起，也是从天空中生起，最终溶入天空中，是天空的本性；同样，暂时的分别念，最初虽生起也是从与生俱来的心性中生起，中间安住也是安住于与生俱来的心性中，最终消融也是消融于与生俱来的心性中，了知并修持它不离与生俱来心性的本质，则会渐次产生四种瑜伽的体验：当心的本体明朗而不阻塞，清晰明朗不散乱地安住时，这就是专注瑜伽。此修持在相续中生起的标志是对世间法的执著减少，体验的起伏极大，有时认为"没有比这更好的修持了"，有时感觉心失去湿润感而想"我根本没有修持"，这是所谓的对境不确定的禅定，他说。不执著于此而不断熟习，则觉知的本体明朗而无分别，远离有无常断等边际，了悟心的本体无生无灭即是法身，这就是离戏论瑜伽。当这在相续中生起时，之前的一切法都成为表皮，言语戏论断除，如同穷人找到宝石，他说。再不散乱地熟习，则所有显现的白红等境界事物，都自然了悟为自心无生的本性，这就是多即一味瑜伽。此在相续中生起的标志是能取所取分别念自然平息，虽有种种显现，都知道是源自与生俱来的心性之本体，他说。通过熟习这个，远离所修和能修，觉知的本体在无生中一味，一切显现的境界事物在无生中一味地了悟，定中与后得无间断，这种修持的标志是自心自然了悟为佛，显现的火焰从根本平息，功德自然生起，这就是所谓的无修瑜伽，他说。将此与四个时期相配，专注时称为任运成就时期，他说。离戏论在相续中生起时称为无二时期，他说。多即一味在相续中生起时称为不可思议时期，他说。无修瑜伽在相续中生起时称为清净时期，他说。
自心的本体。


 རང་བཞིན། མཚན་ཉིད་གསུམ་ལ། ངོ་བོ་གསལ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པ། རང་བཞིན་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བ། མཚན་ཉིད་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀ་སྣང་བ། དེ་གསུམ་ཡང་རྩེ་གཅིག་གི་དུས་སུ་ངོ་བོ་རྟོགས། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་དུས་སུ་རང་བཞིན་རྟོགས། རོ་གཅིག་གི་དུས་སུ་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་གསུང་། དེ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པ་བཞིའི་རིམས་ཀྱིས་རང་གི་སེམས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཆོས་སྐུར་རྟོགས་ཀྱང་། ན་ཚ་དང་སྡུག་བསྔལ་འོང་བ་ནི་ཐ་མལ་པའི་ལུས་རྒྱ་དང་མ་བྲལ་བས་ལན་པ་ཡིན་ཏེ། སེང་གེ་དང་ཁྱུང་གི་ཕྲུ་གུ་ལྟ་བུ། སེང་གེ་ལུས་ལ་རྩལ་གསུམ་རྫོགས་ཀྱང་མངལ་རྒྱས་འཐུམས་པ་དང་འདྲ་གསུང་། ཁྱུང་ཕྲུ་གུ་གཤོག་ཕྲུགས་རྒྱས་ཀྱང་སྒོང་ལྤགས་ཀྱིས་འཐུམས་པ་དང་འདྲ་སྟེ། ནང་དུ་སེམས་ཆོས་སྐུར་རྟོགས་ཀྱང་སྔར་གྱི་ལས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་ལུས་རྒྱ་དང་མ་བྲལ་བས། བདེ་སྡུག་དང་མི་འདོད་པའི་རྐྱེན་བྱུང་བ་ལ་འགལ་བ་མེད་པ་ཡིན་གསུང་། དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་བཞིའི་སྒོ་ནས་ཉམས་སུ་བླང་སྟེ། འཆི་བའི་དུས་འབྱུང་བ་བཞི་རིམ་གྱིས་ཐིམ་ནས་རླུང་སེམས་རྩ་དབུ་མར་འདུས་པའི་དུས་སུ་ཆོས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་གྱིས་རྒྱུད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ལ་སྐྱེ་བ་དེ། སྔར་རྣལ་འབྱོར་པས། བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ངོ་ཤེས་ཏེ་དྭ་ཕྲུག་མ་དང་ཕྲད་པའམ། སྔར་འགྲིས་ཀྱི་མི་དང་ཕྲད་པ་ལྟར་ངོ་ཤེས་ཏེ། འོད་གསལ་བསྒོམ་པའི་དུས་ཀྱི་འོད་གསལ་དང་། འཆི་བའི་དུས་ཀྱི་འོད་གསལ། གཉིས་མེད་དུ་གྱུར་པ་དེ་ལ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལུགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཚེ་གཅིག་ལུས་གཅིག་གིས་སངས་རྒྱ་བ་དེ་ལ་ཟེར་བ་ཡིན། ད་ལྟ་མ་བསྒོམས་ན་དེ་ངོ་མི་ཤེས་པས་ལུས་བྱེ་བྲག་པ་ཅན་ལ། སྲེད་པ་དང་རྒྱལ་
1-19-19a
པོའི་བུ་ལ་སོགས་པ། ཁྱི་ཕག་ལ་སོགས་པ། བྱེ་བྲག་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་སྲེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས། ཡང་དང་ཡང་དུ་ལུས་ལེན་པས་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཡིན་གསུང་། དེ་ལྟར་སེམས་ཉིད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྤྲོས་མེད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས། དམིགས་གཏད་དང་བྲལ་ཞིང་ལྷུག་པར་འཇོག་པའི་དུས་སུ་མཚན་བཅས་ཀྱི་དགེ་བ་བཞག་སྙམ་ན། རྗེས་ཀྱི་དུས་སུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པས་ནང་གི་རྟོགས་པ་བོགས་འདོན་པས་གལ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་གསུང་། ནང་དུ་མཉམ་བཞག་གསལ་བར་གྱུར་པས། རྗེས་ཀྱི་དུས་སུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པས་སྟོབས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ། རྟོགས་པ་སྐྱེ་བ་མྱུར་བ་ཡིན་གསུང་། །བཤེས་གཉེན་དམ་པས་གསུངས་པ་རྣམས། །གུས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་ཡི་གེར་བཀོད། །སྒྲོ་སྐུར་དྲིན་དུ་མི་བཟོ་ལ། །ཡི་གེ་སྤེལ་བར་མི་བྱ་གསུང་།། །།
༄། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་དང་པོ་ངོ་བོའམ་བཞག་ཐབས་གསུམ།
བླ་མ་མཁའ་འགྲོའི་ཚོགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ། དང་པོ་ངོ་བོའམ་བཞག་ཐབས་གསུམ་ལས། སོ་མར་བཞག །པ་ནི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་གང་གིས་ཀྱང་མ་བསླད་པར་འཇོག་པའོ།། རང་གར་བཞག །པ་ནི་དེ་ཡང་འཇོག་ཤེས་རབ་འབྲིང་གསུམ་ནི་ངོ་བོ་བཟང་ངན་དུ་མི་འཛིན་པའོ།། ལྷུག་པར་བཞག་པའོ།། ངོ་བོ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པས་མི་གནོད། དེ་བརྟན་པར་བྱེད་པའི་གྲོགས་གསུམ་ནི། འབད་རྩོལ་མེད་པས་སོ་མ་བརྟན་པར་བྱེད། རྟེན་གང་ལ་ཡང་མི་གནས་པས་རང་ག། བརྟན་པར་བྱེད། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་མྱོང་བར་མི་འཛིན་པས་ལྷུག་པ་བརྟན་པར་བྱེད་དོ།། དེ་ལྟ་བུ་མ་མྱོང་བ་མེད་པས། དེའི་ཁྱད་པར་གསུམ་ནི། སོ་མ་བརྟན་པས་རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཚུངས་པའི་ཁྱད་པར། རང་གར་བརྟན་པས་མཚན་མ་རང་སར་གྲོལ་བའི་ཁྱད་པར། ལྷུག་
1-19-19b
པ་བརྟན་པས་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཁྱད་པར་རོ།

这是对您提供的藏文内容的完整直译成简体中文：
本性、特征三者：本体明朗而无分别，本性远离生住灭三者，特征是轮回与涅槃二者皆显现。这三者，在专注阶段了悟本体，在离戏论阶段了悟本性，在一味阶段了悟特征，他说。虽然通过四种瑜伽的次第了悟自心与生俱来的法身，但疾病和痛苦的出现是因为未脱离凡夫身体的限制，就像狮子幼崽和大鹏雏鸟一样。狮子虽然身体三种力量已具足，却仍被胎膜包裹，他说。大鹏雏鸟翅膀虽已发育，却仍被蛋壳包裹，同样，虽然内在已了悟心为法身，但未脱离由往昔业力产生的身体限制，所以遇到乐苦和不愿意的条件，也没有矛盾，他说。
如此通过四种瑜伽修持，当死亡时四大元素次第融化，气息和心识汇集于中脉时，法性与生俱来的智慧自然在一切众生的相续中生起，由于瑜伽士先前的修持力量而能够认出，如同母羊与其羔羊相见，或与熟人相遇般认出，修持明光时的明光与死亡时的明光二者无二成为一体，这就是密咒传统中一生一身成佛的大手印成就。如果现在不修持，就无法认出，而会因对特定身体的贪恋，如国王之子等，或狗猪等，或对非特定[身体]的贪恋等力量，而一再受生，在轮回中流转，他说。
如此无戏论与生俱来智慧的大手印心性，在远离执著而放松安住时，若想放下有相的善行，[应知]后续阶段积累福德资粮对促进内在证悟极为重要，他说。内在定中明晰后，在后续阶段了知一切福德资粮如幻，便会充满力量，证悟将迅速产生，他说。"所有至善善知识所说，以恭敬心记录成文。不增减而感恩，不传播文字，他说。"
修持大手印道最初的本体或三种安置方法
顶礼上师空行众。修持大手印道，首先有本体或三种安置方法：质朴安置是指不被任何普通意识污染而安住。自然安置也是安住，分上中下三种智慧，不执著本体为好坏。放松安置。本体不受烦恼和分别念损害，使之稳固的三种助缘是：无勤勉使质朴稳固，不依赖任何依处使自然稳固，对体验不执著为体验使放松稳固。这种[体验]无不经历，其三种殊胜是：质朴稳固故因果同时的殊胜，自然稳固故相自然解脱的殊胜，放松稳固故四种威仪无差别的殊胜。


། །།
༄། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་དུས་གསུམ་ཡོད།
ན་མོ་རཏྣ་བྷྱཿ ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་དུས་གསུམ་ཡོད་དེ། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དུས་ནི། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་བརྟན་ཞིང་དབང་ཐོབ་པ་སྙམ་བྱེད་ཙ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྟེན་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་ནི། གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་དུ་རྟོགས་པ་ལ་བྱ་སྟེ་བདེན་པ་མཐོང་བའོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དུས་ནི། སྲིད་པའི་ས་བོན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགགས་ནས་ཆོས་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་བྱས་པའོ། །སྤྱིར་གྱིས། དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་ན་ལྟ་བ། དེའི་ངང་ལས་མ་ཡེངས་པ་སྒོམ་པ། དེ་དང་མི་འབྲལ་བ་སྤྱོད་པ། དེ་རེ་དོགས་དང་བྲལ་བ་འབྲས་བུའོ། །ལར་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་ན་ལྟ་བ་ཡིན། །སེམས་ཉིད་རྟོགས་ན་རྟོགས་པ་ཡིན། །བྱ་བ་བཏང་ན་སྒོམ་ཆེན་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོད་གསལ་སྟོར་བ་བཙལ་བ་ནི། ཆོས་ཟབ་མོ་བལྟས་པའམ། སྒྲའི་བྱེ་བྲག་ལ་གཏད་པའམ། ཆོས་དང་མཐུན་པའི་གླེང་སློངས་བྱས་པས་རྙེད་གསུང་། འོད་གསལ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རང་ཉིད་ལས་འཕྲོར་ལྡན་པ་དང་། བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ལྡན་པ་ལ། །དད་གུས་བྱ་ཞིང་གསོལ་འདེབས་དང་། །ཐབས་ལམ་གཏུམ་མོ་བསྒོམས་པར་གྱུར་པ་དང་། །མ་བཅོས་གཉུག་དེའི་སྟེང་དུ་མའི་གདམས་ངག་དང་། །ཕྱི་ཡི་བསགས་སྦྱང་འབད་པའོ། །ཁ་ཅིག་བཀའ་གདམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །སྦྱོང་བ་ཡང་ནི་རྒྱུ་རུ་འདོད། །འཕེལ་བའི་རྒྱུ་ཡང་བསགས་སྦྱང་དང་། །བླ་མར་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། །དབེན་པར་ནན་ཏན་གྱིས་བསྒོམ་དང་། །ཐབས་ལམ་གཅུན་པར་བྱ་བའོ། །ཐབས་ཀྱི་ཆ་ཡི་ཁྱེར་ལུགས་ནི། །བླ་མའི་ཞལ་ནས། རྗེ་བཙུན་མི་ལ།
1-19-20a
ང་ལ་ཆོས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ། མི་དགོས་སྙམ་ཙ་ན་དགོས་བདོ་བ་ཡིན། ཤིན་ཏུ་ཡང་སྒོ་ལུས་ངག་གིས། མཐའ་ཡས་ནས་ཚོགས་བསགས། ཁྱད་པར་དུ་ཡང་བསྐྱེད་རིམས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས། བསྒོམ་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པ་གལ་ཆེ་གསུང་། ལུས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་རང་འགགས་སུ་སོང་ཙ་ན་མི་དགོས་པ་དེ་རང་ཡིན། དེ་ཡང་ལག་ཏུ་ལེན་ན་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གསུམ་སྔོན་དུ་བཏང་ལ། དེ་ནས་བསྐྱེད་རིམས་སྐད་ཅིག་དྲན་རྫོགས་སམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་སོགས། ཅི་རིགས་སུ་བསྒོམ། དེ་ནས་འོད་རྫོགས་རིམས། གསལ་བསྒོམ་གསུངས། སྤྱན་སྔ་བའི་ཞལ་ནས། ཐབས་ལ་ཅི་ཙམ་དུ་ཤས་ཆེར་སྤྱད་ན་ནང་གི་རྟོགས་པ་འཕེལ་སྟོབས་ཆེ་བས་བསྒོམ། གསལ་བདོ་ཙ་ན་འཕྲོ་བཅད་ལ། དཀོན་མཆོག་མཆོད་ཅིང་གསོལ་བ་གདབ་གསུང་། བླ་མ་ཉིད་ཀྱི་ཉམས་མྱོང་ལ་ལུས་ངག་ལ་འབད་པ་དྲགས་ན་ནང་གི་ཉམས་མྱོང་འགྲིབས་འོང་གསུང་། གང་ཟག་ལ་རིགས་འོང་གསུང་ངོ་། །ཞི་གནས་རྩེ་གཅིག་པ་དེ་ཉིད་བདེ་བའི་ཤས་ཆེ་ཞིང་དེ་ལ་ཞེན་ན་འདོད་ཁམས་པ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ། གསལ་བ་ཤས་ཆེ་ན་གཟུགས་ཁམས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ། མི་རྟོགས་པ་ཤས་ཆེ་ན་གཟུགས་མེད་ཁམས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ། སྟོང་པ་ཤས་ཆེ་སྟེ་ལས་འབྲས་ཁྱད་དུ་གསོད་ན་ངན་འགྲོ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ། དེ་ཁྱད་དུ་མི་གསོད་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ཤས་ཆུང་ན་ཐེག་པ་དམན་པའི་རྒྱུར་ཡང་འགྲོ་སྲིད་དོ། །ཞི་གནས་རྩེ་གཅིག་པ་དེ་ཉིད་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་ཅིང་། བདག་མེད་པའི་རྣམ་པའམ། འོད་གསལ་གྱི་རོ་དང་ལྡན་ན་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དུ་འགྱུར་བར་རིག་པར་བྱའོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སྟོན་པའི་ཞལ་ནས།
1-19-20b
བླ་མ་ལྔ་བཅུ་ལྔ་ལ་གདམས་པ་དང་། རྗེས་སུ་བསྟན་པ་གཉིས་གཉིས་ཞུས་པས། རྩ་བ་བཅུ་མཐུན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། སློབ་མ་ལམ་དུ་འཇུག་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་གདམ་པ་ཞེས་བྱ་ལ། ལམ་ལས་འཁྱོག་ཏུ་མི་སྟེར་བའི་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་རྗེས་སུ་སྟོན་པ་ཞེས་བྱའོ།

这是对您提供的藏文内容的完整直译成简体中文：
大手印有三个时期
顶礼诸宝。大手印有三个时期：任运成就时期是：当稳固心的本体并获得自在力时，佛陀的依处已生起，这是任运成就。不可思议时期是：了悟能取所取无二，即见真谛。大乐时期是：生存的种子——识蕴已灭，现证法身大手印。一般而言，了悟事物的存在状态是见，不散乱于其状态是修，不离开它是行，远离对它的希望和担忧是果。总之，生起定解是见，了悟心性是证悟，放下造作是修行者，如是所言。寻找丧失的明光：通过观看深法，或专注于词语差别，或进行与法相符的交谈而能找到，他说。明光生起的因是这样：自己具足宿业，上师具足加持，对上师生起信心恭敬并祈请，修持方便道拙火，在未造作的本性上有母亲的指导，以及外在精勤积累净化。有些人，如噶当派等，认为世俗菩提心净化也是因。增长的因也是积累净化，祈请上师，于寂静处精进修持，调伏方便道。方便部分的修持方法是：上师说，尊者米拉日巴，当我认为不需要法行等时，才真正需要。极大地以身语从广泛处积累资粮。特别是生起次第是两种色身的因，所以修持，以及修持大悲心极为重要，他说。当身语行为自然息灭时，确实不需要了。如果实修，先行以慈爱、悲心、菩提心三者，然后修持生起次第的刹那忆念圆满或完全这是对您提供的藏文内容的完整直译成简体中文：
大手印有三个时期
顶礼诸宝。大手印有三个时期：任运成就时期是：当对心的本体稳固并获得自在时，佛陀之依处已生起，这就是任运成就。不可思议时期是：了悟能取所取无二，称为见到真谛。大乐时期是：有为的种子——识已灭，法身大手印现前。
一般而言，了悟事物的实相是见地，不散乱于此境界是修持，不离此是行为，远离此中希望和担忧是果位。如所说："若生起确信是见地，若了悟心性是证悟，若放下造作是修行者。"
寻找失去的明光：通过观看甚深法，或专注于声音的差别，或进行符合法的讨论而找回，他说。明光生起的因缘是：自己有业力，上师有加持，对上师有信心恭敬而祈请，修持方便道拙火，在未造作本然之上的母亲窍诀，外在精进积资净障。有些人认为，如噶当派等，世俗菩提心的修炼也是因。增长的因缘也是积资净障，祈请上师，在寂静处精勤修持，调伏方便道。
方便道的修持方法是：上师说，尊者米拉日巴，"当我认为不需要修法时，正是需要的时候。通过身语行为从无边处积资，特别是生起次第是两种色身之因，所以修持，修持大悲心很重要"，他说。当身语行为自然停止时就不需要了。若要实修，先行修持慈、悲、菩提心三者，然后修持生起次第，或刹那忆起圆满或完全圆满等，随宜而修。之后修持明光圆满次第，他说。钱哦巴说："对方便道越多修持，内在证悟越有力增长，所以应修持。当[修持]明晰时，断除散乱，供养三宝并祈请"，他说。上师自己的体验是，若对身语过度精进，内在体验会减弱，他说。这取决于个人，他说。
若执著于寂止专一性中的乐受较大部分，则是欲界近取因；若明晰部分较大，则是色界近取因；若无分别部分较大，则是无色界近取因；若空性部分较大但轻视业果，则是恶趣近取因；即使不轻视，但如果悲心等部分较小，也可能成为小乘之因。若寂止专注与慈悲等方便相结合，具有无我相或明光之味，则会成为无上菩提之道，应当了知。
德格西敦巴说，他向五十五位上师请教了教授和开示两种，其根本十条相同，这两者的区别是：向弟子传授引导入道的法称为教授，传授不偏离道的法称为开示。


 །ཁོ་བོས་དཔྱད་ན། ལམ་གྱི་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་གདམས་ངག །དེའི་འགལ་རྐྱེན་སྤོང་ཞིང་མཐུན་རྐྱེན་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་རྗེས་སུ་བསྟན་པའོ། །ཡང་ཐུན་མོང་གི་ཆོས་བཞི་ནི། ཐམས་ཅད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་རྟོགས་ཀྱང་། བླ་མ་སྤྱི་བོར་བསྒོམ་ཞིང་འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་བ་ལ་འབད། ཅི་བྱེད་ཆོས་སུ་འགྲོ་ཡང་སྡིག་པ་ཕྲ་བ་ལ་འཛེམ། དབེན་པ་དང་གྲོང་ལ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་དབེན་པ་བརྟེན་ལ་བསྒོམ། ཙོག་པུ་དང་ཉལ་བ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་ཙོག་པུ་བྱས་ལ་བསྒོམ། ཐུན་མོང་གི་ཆོས་བཞིའོ། །ཡང་རྟག་ཏུ་ཡིད་ལ་བྱ་བའི་ཆོས་བཞི་ནི། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ། དགའ་བ་དང་བཏང་སྙོམས། འཆི་བ་མི་རྟག་པ། ལས་རྒྱུ་འབྲས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་དྲན་པར་བྱ་བ་དང་གཅིག །རང་ལྷར་བསྒོམ། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྤྱན་དྲངས་ལ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མཆོད་བསྟོད་ཡིད་ལ་བྱ་བ་དང་གཉིས། སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་ཞིང་སེམས་མ་བཅོས་པར་བཞག་པ་དང་གསུམ། སྐབས་སྐབས་སུ་བསྔོ་བ་བྱ་ཞིང་སྨོན་ལམ་གདབ་པ་དང་བཞིའོ། །ཡིད་ལ་བྱ་བའི་ཆོས་བཞི་རིན་པོ་ཆེས་དམ་པ་སྐྱེས་པོ་ལ་གདམས་པའོ།། །།
༄། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཡང་འཇུག་ལྡོག་གི་བྱེ་བྲག།
ན་མོ་རཏྣ་གུ་རུ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས། ཡང་འཇུག་ལྡོག་གི་བྱེ་བྲག་ནི། འཁོར་བའི་ཆོས་ལ། འཇུག་པའི་ཉམས་གསུམ། ལྡོག་པའི་ཉམས་གསུམ་མོ། །དང་པོ་འཇུག་པའི་ཉམས་གསུམ་ནི། རིན་པོ་ཆེ་གསེར་གླིང་དུ་
1-19-21a
ཕྱིན་པ་ཅི་སྣང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་ཤར་བ། ལྟ་བུའི་ཉམས། སྨན་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ། གྱི་རོ་བྲོ་བ་ཤེས་པ་ལྟ་བུའི་ཉམས་དང་། རིན་པོ་ཆེའི་སྨན་དང་ཕྲད་པ་ལྟ་བུའི་ཉམས་ཏེ་དེ་གསུམ་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྐྱང་ངོ་། །གཉིས་པོ་ལྡོག་པའི་ཉམས་ནི། འགྲོན་པོ་ལམ་ངེས་ནས་ཕ་ཡུལ་དྲན་པ་ལྟ་བུའི་ཉམས་དང་། གོང་དུ་སློབ་གཉེར་དང་དབང་བསྐུར་བ་དང་། བླ་མ་ལ་བསྙེན་བཀུར་དང་། ཉམས་ལེན་ལ་སོགས་ལ་དེས་པ་དེ་རྗེས་ལ་ཚོར་བའི་ཕྱག་ལ་སོགས་པ་དྲན་ནས་ཉམས་ལེན་ལ་སོགས་པའོ།། སྐྱེས་བུ་དུས་ཡོལ་བ་ལྟ་བུའི་ཉམས་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་པས་རྟགས་དང་མཚན་མ་ལ་སོགས་པ་མ་བྱུང་ནས་ཡི་ཆད་པའོ།། བརྟེན་ཉེས་བདུད་དུ་ལོངས་པ་ལྟ་བུའི་ཉམས་ཏེ། གཞན་དག་གིས་བསྐྱེད་རིམས་བསྒོམ་པར་འཇོག །འཇིག་རྟེན་ལྷ་འདྲེ་བསྒྲུབས་ནས་ནུས་པ་འབྱུང་བ་ལ། གོང་གི་ལྟར་བདག་གིས་མ་བྱུང་སྙམ་ནས་ལོག་པའོ།། དེ་རྣམས་བྱུང་བའི་དུས་སུ། གཉེན་པོ་སྟོབས་ཅན་གྱི་སྒོམ་གྱིས་བཟློག་པར་བྱའོ།། གཉེན་པོ་སྟོབས་ཅན་གྱི་སྒོམ་ནི། མི་ལུས་ཐོབ་ཀྱང་ཡུན་ཐུང་བ་དང་། སྐྱེ་རྒས་ན་འཆི་དང་། རིགས་དྲུག་གི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཆེ་བ་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་རྟག་ཏུ་དྲན་ཅིང་མ་བརྗེད་པ་མ་ཡེངས་པ་གལ་ཆེའོ།

这是对您提供的藏文内容的完整直译成简体中文：
我思考后认为，教授道法是窍诀，教授断除其违缘并成就顺缘的法是开示。又，共通的四法是：虽然一切都了悟为大手印，但应观想上师在头顶并精进有为善行；虽然一切所做都成为法，但应避免细微罪业；虽然寂静处与城镇无差别，但应依止寂静处修持；虽然盘坐与卧姿无差别，但应盘坐修持。这是共通的四法。
又，常时应修持的四法是：慈、悲、喜、舍，忆念无常死亡，忆念业因果和轮回苦，这是第一项。观自身为本尊，迎请智慧尊，供养赞叹佛菩萨，这是第二项。在一切行住坐卧中修持上师瑜伽，安住于不造作的心，这是第三项。时时回向并发愿，这是第四项。这是尊者教授善士的应修持四法。
涅槃法的入退差别
顶礼宝贵上师。涅槃法的入退差别是：对轮回法有三种入的体验和三种退的体验。首先，三种入的体验是：如同去了珍宝金洲，一切显现都呈现为大手印的体验；如同品尝药物真实体验其味道的体验；以及如同遇到珍贵药物的体验。这三种应以无执著的方式来培养。第二，退的体验是：如旅人确定路线后回忆家乡的体验，以及先前对学习、灌顶、侍奉上师和修持等勤奋，之后忆起拜师等而进行修持等；如同人过了时机的体验，因修持空性而未生起征相等而失望；如同依止错误而变成魔的体验，看到他人修持生起次第，或通过修持世间神鬼而生起能力，而自己按上述方式未能生起而退转。当这些出现时，应以强力对治的修持来制止。强力对治的修持是：忆念获得人身但寿命短暂，以及生老病死，和六道苦，特别是三恶趣的巨大痛苦，作为这些的对治，常时忆念不忘不散乱殊胜上师的窍诀极为重要。


། འདིས་ཀྱང་བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བར་གྱུར་ཅིག། །།བཀྲ་ཤིས་དཔལ་གྱིས་འཇིག་རྟེན་བདེ་གྱུར་ཅིག། །།


། འདིས་ཀྱང་བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བར་གྱུར་ཅིག། །།བཀྲ་ཤིས་དཔལ་གྱིས་འཇིག་རྟེན་བདེ་གྱུར་ཅིག། །།



#### 注意此处是断点重试开始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻译 ####
这是藏文的简体中文直译：
愿此也能为佛法和众生带来广大利益。愿吉祥之光为世界带来幸福。


